اقدام پژوهی: نقش ایجاد هویت یادگیرنده در کاهش بی اهمیت دانستن درس در میان دانش آموزان متوسطه

این پژوهش با هدف بررسی نقش ایجاد هویت یادگیرنده در کاهش بی اهمیت دانستن درس در میان دانش آموزان دوره متوسطه انجام شد. مسئله اصلی پژوهش، بی انگیزگی و نگرش منفی برخی دانش آموزان نسبت به اهمیت دروس و فرایند یادگیری بود که منجر به افت تحصیلی، کاهش مشارکت کلاسی و بی تفاوتی آموزشی می شد. پژوهش حاضر از نوع اقدام پژوهی بوده و در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ در دبیرستان شاهد شهیدضرغام قاسمی متوسطه دوم شهرستان میناب اجرا گردید. جامعه مورد مطالعه شامل دانش آموزان یک کلاس بود. داده ها از طریق مشاهده مستقیم، مصاحبه، پرسشنامه نگرش سنجی، بررسی تکالیف و نتایج ارزشیابی گردآوری شد. پس از شناسایی علل بی اهمیت دانستن درس (از جمله ضعف در خودپنداره تحصیلی، نبود هدف گذاری فردی، روش های تدریس یکنواخت و فقدان احساس تعلق)، راهکارهایی با محوریت تقویت هویت یادگیرنده طراحی و اجرا گردید. این راهکارها شامل هدف گذاری فردی، مشارکت فعال در یادگیری، بازخورد سازنده، استفاده از روش های تدریس فعال، واگذاری مسئولیت آموزشی به دانش آموزان و تقویت خودکارآمدی بود.نتایج نشان داد که اجرای مداخلات موجب افزایش مشارکت کلاسی، بهبود نگرش نسبت به درس، رشد مسئولیت پذیری و کاهش بی تفاوتی تحصیلی در دانش آموزان گردید. یافته ها حاکی از آن است که شکل گیری هویت یادگیرنده می تواند به عنوان عاملی موثر در ارتقای انگیزش تحصیلی و معنادار شدن فرایند یادگیری نقش آفرین باشد.

کلیدواژه ها:

اقدام پژوهی ، هویت یادگیرنده ، انگیزش تحصیلی ، نگرش به درس ، دانش آموزان متوسطه.