تحلیل اثرات متقابل ناهنجاری کف پای صاف و پرونیشن بیش ازحد مچ پا بر تشدید تنش های برشی وارده بر رباط متقاطع قدامی

ناهنجاری های ساختاری پا می توانند از طریق زنجیره کینماتیک بسته، مکانیک مفصل زانو را تغییر داده و خطر آسیب های غیربرخوردی رباط متقاطع قدامی (ACL) را افزایش دهند. هدف از این پژوهش، تحلیل بیومکانیکی اثرات متقابل ناهنجاری کف پای صاف و پرونیشن بیش ازحد مچ پا بر تشدید تنش های برشی وارده بر ACL بود. روش پژوهش از نوع علی-مقایسه ای و مدل سازی زنجیره بیومکانیکی بر پایه شواهد تجربی و دینامیک معکوس است. نقص در قوس طولی-داخلی پا همراه با افزایش پرونیشن ساب تالار، موجب چرخش داخلی بیش ازحد استخوان تیبیا، افزایش والگوس پویای زانو و در نتیجه تغییر بردار نیروهای عکس العمل زمین می شود. این تغییرات راستا، لنگر اکستنسوری و بردار کشش عضله چهارسر ران را تغییر داده و میزان نیروی جابه جایی قدامی تیبیا را به شکل معناداری تشدید می کند. نتایج نشان می دهد که تعامل هم افزای این دو ناهنجاری، تنش های کششی و برشی لیگامان را تا حد بحرانی بالا می برد؛ بنابراین اصلاح راستای پا در پیشگیری از آسیب های ACL الزامی است.

کلیدواژه ها:

کف پای صاف ، پرونیشن مچ پا ، رباط متقاطع قدامی ، تنش های برشی ، بیومکانیک اندام تحتانی