نقش شکاف نسلی عمیق و عدم تفاهم بین والدین و فرزندان در افزایش گرایش به رفتارهای پرخطر

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش شکاف نسلی عمیق و عدم تفاهم میان والدین و فرزندان در افزایش گرایش نوجوانان و جوانان به رفتارهای پرخطر انجام شده است. در دنیای معاصر، تغییرات سریع فرهنگی، اجتماعی و فناوری موجب گسترش فاصله فکری و ارزشی میان نسل ها شده و زمینه بروز تعارضات خانوادگی و کاهش کیفیت روابط عاطفی را فراهم کرده است. این شرایط می تواند نوجوانان را در معرض رفتارهای پرخطر نظیر مصرف مواد مخدر، خشونت، فرار از خانه، بزهکاری، اعتیاد به فضای مجازی و روابط ناسالم اجتماعی قرار دهد. روش پژوهش حاضر از نوع مروری تحلیلی بوده و داده ها با استفاده از بررسی منابع کتابخانه ای، مقالات علمی، پژوهش های داخلی و خارجی و اسناد مرتبط گردآوری و تحلیل شده اند. در این پژوهش تلاش شده است با مرور یافته های مطالعات پیشین، ابعاد مختلف شکاف نسلی، عوامل ایجادکننده عدم تفاهم خانوادگی و پیامدهای روانی و اجتماعی آن بر رفتار فرزندان تبیین شود. یافته های پژوهش نشان داده است که ضعف ارتباط موثر میان والدین و فرزندان، تفاوت در نگرش ها و ارزش ها، سبک های فرزندپروری سخت گیرانه یا سهل گیرانه، کمبود حمایت عاطفی و ناتوانی در گفت وگوی سازنده، از مهم ترین عوامل افزایش گرایش نوجوانان به رفتارهای پرخطر به شمار می روند. همچنین نتایج بیانگر آن است که وجود روابط صمیمانه، مهارت های ارتباطی مناسب و درک متقابل میان اعضای خانواده می تواند نقش موثری در کاهش آسیب های اجتماعی و پیشگیری از رفتارهای پرخطر داشته باشد. در نتیجه، تقویت تعاملات خانوادگی، آموزش مهارت های ارتباطی به والدین و فرزندان و افزایش آگاهی خانواده ها نسبت به نیازهای نسل جدید، از مهم ترین راهکارهای کاهش شکاف نسلی و پیشگیری از گرایش جوانان به رفتارهای پرخطر محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

شکاف نسلی ، عدم تفاهم خانوادگی ، والدین و فرزندان ، رفتارهای پرخطر ، نوجوانان ، آسیب های اجتماعی ، سبک فرزندپروری