بررسی چالش های مدیریت تغییر در مدارس و راهکارهای کاهش مقاومت معلمان در برابر اصلاحات آموزشی

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 38

فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CFTP12_1287

تاریخ نمایه سازی: 29 شهریور 1405

چکیده مقاله:

هدف اصلی این پژوهش، واکاوی عمیق چالش های پیچیده مدیریتی در فرآیند تغییر سازمانی مدارس و ارائه راهکارهای کاربردی و راهبردی برای کاهش مقاومت طبیعی و روان شناختی معلمان در برابر اصلاحات آموزشی است. با توجه به شتاب تغییرات در نظام های آموزشی جهانی، درک موانع پذیرش نوآوری توسط کادر آموزشی از اهمیت ویژه ای برخوردار است. این مطالعه با روش مروری نظام مند (Systematic Review) و تحلیل محتوای کیفی انجام شده است. بدین ترتیب، پژوهشگر با جستجو در پایگاه های داده معتبر علمی و بررسی مطالعات میدانی، نظری و گزارش های اجرایی منتشر شده در دهه اخیر، داده های مرتبط با متغیرهای روان شناختی، ساختاری، فرهنگی و مدیریتی را استخراج و دسته بندی کرده است تا الگوهای تکرارشونده در مقاومت معلمان شناسایی گردد.یافته های پژوهش نشان داد که مقاومت معلمان ناشی از تک بعدی بودن مسائل نیست، بلکه ترکیبی از عوامل درونی و بیرونی است. مهم ترین چالش ها عبارتند از: ۱) ترس از شکست در یادگیری مهارت های جدید و ناکارآمدی شغلی؛ ۲) فقدان مشارکت واقعی معلمان در فرآیند طراحی و تصمیم گیری برای تغییر، که منجر به احساس بیگانگی می شود؛ ۳) عدم اعتماد متقابل بین مدیران و معلمان؛ ۴) افزایش بار کاری اداری و آموزشی بدون جبران مناسب؛ و ۵) نگرانی از کاهش جایگاه اجتماعی و حرفه ای در صورت تغییر روش های تدریس. در مقابل، نتایج نشان می دهد که وقتی فرآیند تغییر با آموزش های تخصصی مداوم، شفاف سازی دقیق اهداف، ایجاد حس مالکیت در معلمان و حمایت های روانی-تخصصی همراه باشد، سطح مقاومت به طور معناداری کاهش یافته و مشارکت حرفه ای و تعهد سازمانی افزایش می یابد. همچنین، سرعت بالای تغییرات بدون توجه به بلوغ حرفه ای معلمان، یکی دیگر از عوامل بازدارنده شناسایی شد. در نهایت، این پژوهس تاکید می کند که موفقیت هرگونه اصلاحات آموزشی منوط به گذار از «مدیریت دستوری و بالا به پایین» به «مدیریت مشارکتی و چابک» است. پیشنهاد می شود مدیران مدارس به جای تحمیل تغییرات، با اولویت بندی نیازهای معلمان، ایجاد فضای امن روانی برای بیان نگرانی ها و پیاده سازی اصلاحات به صورت گام به گام، تدریجی و مبتنی بر شواهد، زمینه ساز پذیرش مثبت و پایدار شوند. درک این نکته ضروری است که مقاومت در برابر تغییر، ذاتا منفی نیست، بلکه واکنشی طبیعی به عدم قطعیت است که با مدیریت صحیح به فرصتی برای رشد سازمانی تبدیل می شود.

نویسندگان

معصومه ضیایی

کارشناسی ارشد، مدیریت آموزشی، اداره کل آموزش و پرورش استان گیلان