اثربخشی معماری پارامتریک بر پایه الگوریتم های کامپیوتری در ارتقای خلاقیت و مهارت های طراحی هنرجویان هنرستان ها
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 31
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CFTP12_1259
تاریخ نمایه سازی: 29 شهریور 1405
چکیده مقاله:
این پژوهش با بهره گیری از روش توصیفی - تحلیلی، به واکاوی اثربخشی «معماری پارامتریک» بر پایه الگوریتم های کامپیوتری در ارتقای خلاقیت و مهارت های طراحی هنرجویان هنرستان ها می پردازد. معماری پارامتریک به عنوان یکی از زیرشاخه های اصلی فناوری نوین، با بهره گیری از الگوریتم ها، طراحی محاسباتی و نرم افزارهای پیشرفته مدل سازی سه بعدی، رویکردی نوین در طراحی ارائه می دهد که در آن روابط بین اجزا به صورت ریاضی و منطقی تعریف شده و با تغییر یک پارامتر، کل ساختار به روز می شود. با این حال، آموزش سنتی معماری در هنرستان ها که عمدتا بر روش های دستی و خطی متمرکز است، با چالش های جدی در زمینه پرورش خلاقیت، تفکر سیستمی و توانایی طراحی فرم های پیچیده و غیرخطی در میان هنرجویان روبرو بوده است. در این میان، معماری پارامتریک با فراهم آوردن بستری برای آزمایش سریع ایده ها، کاوش در گزینه های طراحی متعدد، درک روابط غیرخطی و تولید فرم های ارگانیک و پیچیده، شکاف میان «طراحی سنتی» و «طراحی محاسباتی» را پر می کند. یافته ها نشان می دهد که معماری پارامتریک، فراتر از یک ابزار طراحی، به عنوان «بستری برای پرورش خلاقیت سیستمی» و «فضایی برای آزمایش و اکتشاف» عمل می کند که با فراهم آوردن بازخوردهای آنی، محیط های آزمون و خطا و امکان تولید گزینه های طراحی متعدد، بستری برای پرورش تفکر طراحی، خلاقیت بصری و درک عمیق تر از روابط پیچیده میان فرم، عملکرد و زمینه فراهم می آورد. این مطالعه در نهایت استدلال می کند که ادغام هدفمند معماری پارامتریک در برنامه های درسی هنرستان های معماری، مستلزم گذار از رویکردهای سنتی و خطی به سمت مدل های یادگیری مبتنی بر پروژه و اکتشاف است که در آن، هنرجو به عنوان یک طراح محاسباتی، با الگوریتم های کامپیوتری و پارامترها به کاوش در فرم های معماری می پردازد. بنابراین، توانمندسازی مربیان در زمینه آشنایی با نرم افزارهای طراحی پارامتریک و طراحی سناریوهای آموزشی مبتنی بر الگوریتم های کامپیوتری، نه یک انتخاب تکنولوژیک، بلکه یک ضرورت راهبردی برای ارتقای کیفیت آموزش معماری و افزایش توانمندی های طراحی و خلاقیت هنرجویان در عصر دیجیتال محسوب می شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
حانیه زاهدابوالحسنی
فوق لیسانس معماری، هنرآموز معماری
نرگس خاتون مشتاقی
کارشناسی ارشد کامپیوتر - نرم افزار، هنرآموز کامپیوتر