نقش معلم در ارتقای سواد رسانه ای و اخلاق دیجیتال دانش آموزان مقطع ابتدایی
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 19
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CFTP12_1249
تاریخ نمایه سازی: 29 شهریور 1405
چکیده مقاله:
چکیده این پژوهش با بهره گیری از روش توصیفی - تحلیلی، به واکاوی نقش راهبردی معلم در ارتقای سواد رسانه ای و اخلاق دیجیتال دانش آموزان مقطع ابتدایی می پردازد. دوران کودکی به عنوان حساسترین دوره شکل گیری بنیان های شناختی، اخلاقی و رفتاری، از یک سو با انبوهی از محتوای متنوع و گاه نامناسب در شبکه های اجتماعی و فضای مجازی مواجه است و از سوی دیگر، دانش آموزان این مقطع به دلیل محدودیت های شناختی و تجربی، توانایی لازم برای تشخیص محتوای معتبر از نامعتبر و رفتار اخلاقی در فضای مجازی را ندارند. در این میان، معلم به عنوان مهم ترین کارگزار تربیتی در مدرسه، نقشی بی بدیل در پرورش «سواد رسانه ای انتقادی» و «اخلاق دیجیتال» ایفا می کند؛ نقشی که فراتر از انتقال دانش فنی، به «الگوسازی رفتاری»، «تسهیل گری گفت وگو» و «توانمندسازی شناختی» دانش آموزان برای مواجهه هوشمندانه با چالش های دنیای دیجیتال گسترش می یابد. این تحقیق با تکیه بر نظریه های یادگیری اجتماعی، رشد اخلاقی پیاژه و نظریه سواد رسانه ای، نشان می دهد که معلم با بهره گیری از راهبردهایی چون «تربیت مبتنی بر داستان های اخلاقی دیجیتال»، «بازی های جدی آموزشی»، «گفت وگوی جمعی درباره تجربیات مجازی» و «مدیریت تعاملی کلاس»، می تواند شکاف میان «زیست جهان واقعی» و «زیست جهان مجازی» دانش آموزان را پر کرده و زمینه را برای شکل گیری نگرش و رفتاری مسئولانه در فضای مجازی فراهم آورد. تحلیل یافته ها حاکی از آن است که آموزش مستقیم و غیرمستقیم سواد رسانه ای توسط معلم، منجر به افزایش توانایی دانش آموزان در تشخیص پیام های رسانه ای، تحلیل محتوای دیجیتال، رعایت حریم خصوصی، پرهیز از اشتراک گذاری اطلاعات شخصی و احترام به حقوق دیگران در فضای مجازی می شود که این امر با تقویت «هویت اخلاقی» و «حساسیت اخلاقی» آنان در دوران نوجوانی و بزرگسالی پیوندی ناگسستنی دارد. در مقابل، غفلت از این مسئولیت خطیر و اتکای صرف به رویکردهای انضباطی و محدودکننده، می تواند به شکاف عمیق میان مدرسه و دانش آموز، افزایش آسیب پذیری در برابر محتوای نامناسب و تضعیف ارزش های اخلاقی در فضای مجازی بینجامد که این وضعیت، ضرورت بازنگری در برنامه های تربیتی و توانمندسازی حرفه ای معلمان را آشکار می سازد. این مطالعه در نهایت استدلال می کند که توانمندسازی معلمان در حوزه سواد رسانه ای و اخلاق دیجیتال، نه یک انتخاب تخصصی صرف، بلکه یک ضرورت راهبردی برای بقای کارکرد تربیتی مدرسه در عصر اطلاعات محسوب می شود؛ چراکه معلم آگاه و توانمند، می تواند با تبدیل تهدیدهای فضای مجازی به فرصت های تربیتی، نسل آینده را برای زیستن در جامعه ای پیچیده و دیجیتال محور آماده سازد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مریم پوراحمد
کارشناسی ارشد آموزش و بهسازی منابع انسانی، آموزگار