ارائه راهکارهایی جهت مدیریت رفتارهای چالش برانگیز و ارتقای همدلی در دانش آموزان مقطع ابتدایی
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 17
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CFTP12_1240
تاریخ نمایه سازی: 29 شهریور 1405
چکیده مقاله:
این پژوهش با بهره گیری از روش توصیفی - تحلیلی، به واکاوی راهکارهای موثر در مدیریت رفتارهای چالش برانگیز و ارتقای همدلی در دانش آموزان مقطع ابتدایی می پردازد. دوره ابتدایی به عنوان حساسترین مرحله شکل گیری بنیان های شخصیتی، اخلاقی و اجتماعی، از یک سو با تنوع گسترده رفتارهای چالش برانگیز (نظیر پرخاشگری، لجبازی، بیش فعالی، کم توجهی و نقض قوانین کلاسی) مواجه است و از سوی دیگر، بهترین فرصت برای پرورش ظرفیت همدلی به عنوان یکی از مهم ترین مولفه های هوش هیجانی و شایستگی اجتماعی-هیجانی محسوب می شود. در این میان، روش های سنتی انضباطی و تنبیهی که عمدتا بر سرکوب رفتارهای نامطلوب متمرکز هستند، نه تنها کارآمدی لازم را ندارند، بلکه می توانند به تشدید رفتارهای چالش برانگیز، کاهش انگیزه و تخریب رابطه معلم-دانش آموز بینجامند. تحلیل یافته ها حاکی از آن است که راهکارهای موثر در این حوزه را می توان در چهار سطح دسته بندی کرد: راهکارهای سطح معلم (شامل ایجاد رابطه ای گرم و مبتنی بر اعتماد، استفاده از روش های مثبت نگر نظیر تمجید و تشویق، به کارگیری راهبردهای مدیریت کلاس مبتنی بر پیشگیری و ساختاردهی، آموزش مستقیم مهارت های اجتماعی و همدلی، و الگوسازی رفتاری)، راهکارهای سطح همسالان (شامل ایجاد فرصت های تعامل مثبت، فعالیت های مشارکتی، برنامه های همیاری و دوست یاری، و حل مسئله گروهی)، راهکارهای سطح مدرسه (شامل تدوین قوانین روشن و مشارکتی، ایجاد نظام پاداش مبتنی بر رفتار مثبت، برنامه های آموزش والدین، و هماهنگی میان مدرسه و خانواده)، و راهکارهای سطح فردی (شامل شناسایی نیازهای خاص هر دانش آموز، طراحی مداخلات متناسب با علل زمینه ای رفتارهای چالش برانگیز، و توانمندسازی دانش آموزان در مهارت های خودتنظیمی و حل مسئله اجتماعی). این چهار سطح به طور هم زمان و تعاملی عمل می کنند و موفقیت در مدیریت رفتار و ارتقای همدلی، مستلزم هم افزایی میان آن هاست. یافته های پژوهش تاکید می ورزند که ارتقای همدلی در دانش آموزان، نه تنها به کاهش رفتارهای چالش برانگیز کمک می کند، بلکه به ایجاد محیطی مثبت تر، همدلانه تر و یادگیری محورتر در کلاس و مدرسه منجر می شود و این امر، با افزایش بهزیستی روانی، پیشرفت تحصیلی و مهارت های اجتماعی دانش آموزان در درازمدت پیوندی ناگسستنی دارد. این مطالعه در نهایت استدلال می کند که مدیریت رفتارهای چالش برانگیز و ارتقای همدلی در مقطع ابتدایی، نه یک وظیفه انضباطی صرف، بلکه یک «مسئولیت تربیتی» است که مستلزم رویکردی جامع، نظام مند و مبتنی بر شواهد است و در آن، معلم به عنوان «عامل اصلی تغییر» و «الگوی همدلی و احترام»، نقشی محوری ایفا می کند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
سمانه حمیدی اصیل
کارشناسی ارشد زیست شناسی(میکروبیولوژی)، آموزگار