اثربخشی روان درمانی انگیزشی بر افسردگی و سازگاری اجتماعی نوجوانان

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی اثربخشی روان درمانی انگیزشی بر افسردگی و سازگاری اجتماعی نوجوانان صورت گرفت. روش پژوهش از نوع مطالعات شبه آزمایشی یا طرح پیش آزمون- پس آزمون و گروه گواه بود. جامعه آماری عبارت بود از کلیه دانش آموزان پسر مقطع دوم متوسطه منطقه ۴شهر مشهد در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳. به منظور انتخاب گروه نمونه از روش نمونه گیری در دسترس استفاده شد. بدین ترتیب از بین کسانی که معیارهای ورود به پژوهش را داشتند، ۳۰ نفر انتخاب شده و با استفاده از روش جایگزینی تصادفی در دو گروه آزمایش(۱۵نفر) و گواه(۱۵نفر) جایگزین شدند. معیارهای ورود به پژوهش عبارت بود از داوطلب بودن و کسب نمره بالا ( بر اساس نمره برش) در پرسشنامه افسردگی بک(۲۰۰۹). ابزار پژوهش عبارت بود از پرسشنامه افسردگی بک و پرسشنامه سازگاری اجتماعی بل(۱۹۶۱) که روی هردو گروه در مراحل پیش آزمون و پس آزمون اجرا شد. متغیر مستقل عبارت بود از روان درمانی انگیزشی (ده جلسه ۹۰ دقیقه ای) که روی گروه آزمایش اجرا شد و گروه گواه هیچ مداخله ای دریافت نکردند. نتایج تحلیل کواریانس نشان داد که روان درمانی انگیزشی به طور معناداری افسردگی گروه نمونه را بهبود بخشیده و سازگاری اجتماعی را افزایش داده است. نتایج حاصل از این پژوهش می تواند راهگشای مشاوران و درمانگران در کمک به نوجوانان باشد.

کلیدواژه ها:

افسردگی ، سازگاری اجتماعی ، روان درمانی انگیزشی ، نوجوانان