نقش مدیریت استرس و هوش هیجانی بر میزان تاب آوری نوجوانان دارای سابقه طلاق والدین

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش مدیریت استرس و هوش هیجانی بر میزان تاب آوری نوجوانان دارای سابقه طلاق والدین انجام شد. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری کلیه نوجوانان دارای سابقه طلاق والدین مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر زاهدان در سال ۱۴۰۳ بود (۱۰۰ نفر). نمونه ای به حجم ۸۰ نفر با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شد. ابزار پژوهش پرسشنامه مهارت مقابله با استرس اندلر و پارکر (۱۹۹۰)، پرسشنامه هوش هیجانی بار-آن (۱۹۹۹) پرسشنامه تاب آوری کونور و دیویدسون (۲۰۰۳) بود. تجزیه و تحلیل داده ها به روش رگرسیون همزمان و گام به گام با استفاده از نرم افزار SPSS-۲۶ انجام شد. یافته ها نشان داد که مدیریت استرس و هوش هیجانی، ۳۱ درصد از واریانس متغیر تاب آوری را در این گروه از نوجوانان، تبیین می کنند و هوش هیجانی از توانایی پیش بینی بیشتری نسبت به مدیریت استرس برخوردار است. نتایج نشان داد مدیریت استرس و هوش هیجانی، هر دو به صورت معنادار و موثر، توانایی پیش بینی تاب آوری نوجوانان دارای سابقه طلاق والدین را دارا می باشند.

کلیدواژه ها:

مدیریت استرس ، هوش هیجانی ، تاب آوری ، طلاق والدین