بررسی تاثیر احساس شایستگی بر اشتیاق یادگیری، خودکارآمدی و عملکرد آموزشی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر احساس شایستگی بر اشتیاق یادگیری، خودکارآمدی و عملکرد آموزشی دانش آموزان دوره ابتدایی شهر زنجان انجام شد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش اجرا، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دوره ابتدایی مدارس شهر زنجان در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ به تعداد تقریبی ۲۵۰۰۰ نفر بود که از میان آنان، بر اساس جدول مورگان و با در نظر گرفتن محدودیت های اجرایی پژوهش، تعداد ۲۵۰ نفر با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه احساس شایستگی هارتر (۱۹۸۲)، پرسشنامه اشتیاق یادگیری فردریکس، بلومنفلد و پاریس (۲۰۰۴)، پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی موریس (۲۰۰۱) و پرسشنامه عملکرد آموزشی فام و تیلور (۱۹۹۹) بود. روایی ابزارها با استفاده از نظر متخصصان و پایایی آن ها از طریق ضریب آلفای کرونباخ مورد تایید قرار گرفت، به گونه ای که ضرایب آلفای کرونباخ برای پرسشنامه احساس شایستگی، اشتیاق یادگیری، خودکارآمدی تحصیلی و عملکرد آموزشی به ترتیب ۸۹/۰، ۹۱/۰، ۸۸/۰ و ۹۰/۰به دست آمد. داده های پژوهش با استفاده از شاخص های آمار توصیفی شامل فراوانی، درصد، میانگین و انحراف معیار و در بخش آمار استنباطی با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون خطی ساده و چندگانه در نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ تحلیل شدند. یافته های پژوهش نشان داد که احساس شایستگی تاثیر مثبت و معناداری بر اشتیاق یادگیری (β=۰/۶۴۸، p<۰.۰۱)، خودکارآمدی تحصیلی (β=۰/۶۹۴، p<۰.۰۱) و عملکرد آموزشی (β=۰/۵۸۱، p<۰.۰۱) دارد. همچنین نتایج رگرسیون چندگانه نشان داد که احساس شایستگی با نقش آفرینی اشتیاق یادگیری و خودکارآمدی توانست عملکرد آموزشی دانش آموزان را به طور معناداری پیش بینی کند.

کلیدواژه ها:

احساس شایستگی ، اشتیاق یادگیری ، خودکارآمدی تحصیلی ، عملکرد آموزشی