بررسی تاثیر مدیریت بحران و آمادگی در برابر حوادث بر امنیت جانی کارکنان، کاهش اضطراب شغلی و افزایش تاب آوری سازمانی در مدارس

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر مدیریت بحران و آمادگی در برابر حوادث بر امنیت جانی، کاهش اضطراب شغلی و افزایش تاب آوری سازمانی کارکنان آموزش و پرورش در مدارس استان کرمانشاه انجام شد. پژوهش حاضر از نوع توصیفی-همبستگی با رویکرد مدل سازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه معلمان و کارکنان آموزشی و اداری مشغول به تدریس و فعالیت در مدارس دولتی و غیردولتی مقاطع ابتدایی و متوسطه اول و دوم شهر کرمانشاه در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ بود که از این میان، ۳۰۰ نفر از آن ها با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای و با توجه به شرایط دسترسی و تمایل شرکت کنندگان، به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. داده ها با استفاده از سه پرسشنامه استاندارد مدیریت بحران جانسون و براون (۲۰۲۲)، پرسشنامه امنیت جانی میرزایی و همکاران (۱۴۰۱)، پرسشنامه اضطراب شغلی اسمیت و همکاران (۲۰۲۱) و پرسشنامه تاب آوری سازمانی گارسیا و همکاران (۲۰۲۳) گردآوری شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آمار توصیفی و آزمون های رگرسیون چندگانه با نرم افزار SPSS و AMOS انجام پذیرفت. نتایج نشان داد که مدیریت بحران و آمادگی در برابر حوادث تاثیر معناداری بر افزایش امنیت جانی (p<۰.۰۱, β=۰.۶۰, R²=۰.۳۶)، کاهش اضطراب شغلی (p<۰.۰۱, β=-۰.۵۲, R²=۰.۲۸) و افزایش تاب آوری سازمانی (p<۰.۰۱, β=۰.۶۵, R²=۰.۴۲) دارد. این یافته ها با نتایج مطالعات پیشین همسو بوده و نشان می دهد که اجرای برنامه های جامع مدیریت بحران می تواند به عنوان یک راهکار استراتژیک برای ارتقای سلامت روان، احساس امنیت و توانایی سازگاری سازمانی در محیط های آموزشی آسیب پذیر مانند استان کرمانشاه مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مدیریت بحران ، امنیت جانی ، اضطراب شغلی ، تاب آوری سازمانی ، معلمان ، استان کرمانشاه