بررسی اثربخشی آموزش مبتنی بر بازی محور بر پیشرفت تحصیلی کودکان دارای اختلال یادگیری

اختلالات یادگیری از جمله مشکلات شایع دوران کودکی است که می تواند بر عملکرد تحصیلی، انگیزش یادگیری و سازگاری آموزشی دانش آموزان تاثیر منفی بگذارد. با توجه به محدودیت برخی روش های سنتی آموزش، استفاده از روش های نوین آموزشی مانند آموزش مبتنی بر بازی محور می تواند زمینه ای مناسب برای افزایش مشارکت، انگیزش و بهبود عملکرد تحصیلی کودکان دارای اختلال یادگیری فراهم کند. هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش مبتنی بر بازی محور بر پیشرفت تحصیلی کودکان دارای اختلال یادگیری بود. پژوهش حاضر از نظر روش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون همراه با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل دانش آموزان دارای اختلال یادگیری مراکز اختلال یادگیری وابسته به آموزش و پرورش کودکان با نیازهای ویژه شهر شیراز در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود. نمونه پژوهش شامل ۶۰ دانش آموز بود که به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۳۰ نفر) قرار گرفتند. گروه آزمایش تحت آموزش مبتنی بر بازی محور طی ۸ هفته و دو جلسه ۹۰ دقیقه ای در هفته قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل آموزشی دریافت نکرد. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه پیشرفت تحصیلی و پرسشنامه مشکلات یادگیری کلورادو (CLDQ) بود. داده ها با استفاده از روش های آماری توصیفی و تحلیل کوواریانس و با بهره گیری از نرم افزار SPSS-۲۴ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان داد که بین گروه آزمایش و کنترل در مرحله پس آزمون پیشرفت تحصیلی تفاوت معناداری وجود دارد؛ به گونه ای که آموزش مبتنی بر بازی محور توانسته است موجب افزایش پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دارای اختلال یادگیری شود. همچنین میزان تاثیر این مداخله ۷۳ درصد به دست آمد. بر اساس یافته های پژوهش می توان نتیجه گرفت که آموزش مبتنی بر بازی محور با ایجاد محیطی فعال، جذاب و تعاملی، افزایش انگیزش، تقویت مشارکت و فراهم کردن فرصت یادگیری تجربی، روشی موثر برای ارتقای پیشرفت تحصیلی کودکان دارای اختلال یادگیری است و می تواند به عنوان یکی از رویکردهای آموزشی مکمل در مراکز آموزشی و توان بخشی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

آموزش بازی محور ، پیشرفت تحصیلی ، اختلال یادگیری ، کودکان دارای نیازهای ویژه ، روش های نوین آموزشی