کاوش نظری راهبردهای تنظیم شناختی هیجان

تنظیم شناختی هیجان یکی از مهم ترین فرایندهای روان شناختی در سازگاری فرد با موقعیت های استرس زا و حفظ سلامت روان است. هدف این مقاله مروری، بررسی مفهوم تنظیم شناختی هیجان، معرفی راهبردهای سازگارانه و ناسازگارانه، تبیین هیجان های اساسی و مرور مهم ترین نظریه های مطرح در این حوزه است. در این مطالعه، منابع علمی معتبر داخلی و خارجی مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها نشان داد که راهبردهای سازگارانه ای مانند ارزیابی مجدد مثبت، پذیرش، تمرکز مجدد بر برنامه ریزی، تمرکز مجدد مثبت و اتخاذ دیدگاه، با کاهش افسردگی، اضطراب و افزایش بهزیستی روان شناختی ارتباط دارند؛ در مقابل، راهبردهای ناسازگارانه ای همچون سرزنش خود، سرزنش دیگران، نشخوار فکری و فاجعه سازی با افزایش آسیب های روان شناختی همراه هستند. همچنین، نظریه های گارنفسکی و کرایج، گراس، گراتز و رومر، کانن–بارد و جیمز–لانگه، هر یک از زاویه ای متفاوت به تبیین فرایندهای هیجانی و تنظیم آن پرداخته اند و درک جامع تری از نقش هیجان در رفتار انسان ارائه می کنند. به طور کلی، شواهد پژوهشی نشان می دهد که ارتقای مهارت های تنظیم شناختی هیجان می تواند نقش موثری در پیشگیری از مشکلات روان شناختی، افزایش سازگاری و بهبود کیفیت زندگی افراد داشته باشد.

کلیدواژه ها:

تنظیم شناختی هیجان ، خودتنظیمی هیجانی ، راهبردهای تنظیم هیجان ، هیجان ، سلامت روان