نقش فناوری های هوشمند در شناسایی زودهنگام افت تحصیلی و مشکلات رفتاری دانش آموزان با همکاری معلم و مشاور

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش فناوری های هوشمند در شناسایی زودهنگام افت تحصیلی و مشکلات رفتاری دانش آموزان، با تاکید بر همکاری معلم و مشاور انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی–توسعه ای و از نظر ماهیت داده ها، آمیخته از نوع اکتشافی–تبیینی بود. در مرحله کیفی، با ۲۲ معلم، مشاور و متخصص فناوری آموزشی مصاحبه نیمه ساختاریافته انجام شد و داده ها با روش تحلیل مضمون و نظریه داده بنیان تحلیل گردید. در مرحله کمی، ۴۵۰ معلم و مشاور مدارس متوسطه دوم شهر تهران با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای نسبتی انتخاب شدند و به پرسشنامه محقق ساخته پاسخ دادند. روایی ابزار با نظر متخصصان و تحلیل عاملی تاییدی و پایایی آن با آلفای کرونباخ (۰٫۸۹) تایید شد. داده ها با آمار توصیفی و استنباطی (آزمون t، ANOVA، همبستگی پیرسون، رگرسیون چندگانه) و مدل سازی معادلات ساختاری با SmartPLS تحلیل شدند. نتایج نشان داد فناوری های هوشمند در پنج مقوله رصد داده های تحصیلی، تحلیل الگوهای رفتاری، تحلیل داده های عاطفی–روانی، سامانه های هشدار زودهنگام و داشبوردهای تحلیلی، قابلیت شناسایی زودهنگام دارند. مشارکت معلم و مشاور روی هم ۵۳ درصد از واریانس اثربخشی شناسایی زودهنگام را تبیین کرد و نقش میانجی هم آفرینی بین قابلیت فناوری و اثربخشی شناسایی تایید شد. همچنین، همکاری سه جانبه با چهار چالش (ساختاری، حرفه ای، اخلاقی و فرهنگی–ارتباطی) و پنج فرصت (شخصی سازی، پیشگیری، توانمندسازی، ارتباط مدرسه و خانواده، و توسعه حرفه ای) همراه بود. الگوی مفهومی سه لایه پیشنهادی (ورودی ها، فرایند، خروجی ها) از برازش مطلوب برخوردار بود (GoF = ۰.۶۸، RMSEA = ۰.۰۶، CFI = ۰.۹۴). نتیجه گیری کلی این است که فناوری هوشمند به تنهایی کافی نیست و اثربخشی آن در گرو هم آفرینی معلم و مشاور به عنوان مفسران نهایی داده ها و تصمیم گیرندگان تربیتی است.

کلیدواژه ها:

فناوری های هوشمند ، تحلیل یادگیری ، افت تحصیلی ، مشکلات رفتاری ، هم آفرینی معلم و مشاور ، شناسایی زودهنگام