نقش کیفیت خواب ، سرگشتگی ذهنی و هوش هیجانی در پیش بینی اختلال اضطراب اجتماعی دانشجویان

پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش کیفیت خواب، سرگشتگی ذهنی و هوش هیجانی در پیش بینی اختلال اضطراب اجتماعی دانشجویان انجام شد. این مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی بود و جامعه آماری آن را ۱۰۰ نفر از دانشجویان مشغول به تحصیل در دانشگاه آزاد اسلامی واحد بروجرد تشکیل دادند که به شیوه نمونه گیری در دسترس و از طریق فراخوان در فضای مجازی (شبکه های اجتماعی و گروه های آموزشی دانشگاهی) انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه کیفیت خواب پیتزبورگ (PSQI)، پرسشنامه سرگشتگی ذهنی، پرسشنامه هوش هیجانی شاته و فرم کوتاه پرسشنامه اضطراب اجتماعی (SPIN) استفاده گردید و داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون گام به گام تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که بین کیفیت خواب و هوش هیجانی با علائم اضطراب اجتماعی رابطه منفی و معنادار و بین سرگشتگی ذهنی با این علائم رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون حاکی از آن بود که سه متغیر پیش بینی کننده در مجموع ۴۴ درصد از واریانس علائم اختلال اضطراب اجتماعی را تبیین می کنند که در این میان سرگشتگی ذهنی به عنوان قوی ترین پیش بین کننده شناخته شد و پس از آن به ترتیب کیفیت خواب و هوش هیجانی قرار داشتند. به عبارت دیگر، دانشجویانی که از کیفیت خواب مطلوب تر و هوش هیجانی بالاتری برخوردارند و سرگشتگی ذهنی کمتری دارند، علائم اضطراب اجتماعی کمتری را تجربه می کنند. بر اساس نتایج، می توان گفت این سه سازه به عنوان عوامل محافظتی یا خطر در پیش بینی اضطراب اجتماعی عمل می کنند و بهبود کیفیت خواب، کاهش سرگشتگی ذهنی و تقویت هوش هیجانی از طریق مداخلات آموزشی و روان شناختی می تواند نقش موثری در پیشگیری و کاهش علائم این اختلال در دانشجویان داشته باشد.

کلیدواژه ها:

کیفیت خواب ، سرگشتگی ذهنی ، هوش هیجانی ، اضطراب اجتماعی ، دانشجویان.