تحلیل فرایند یاددهی–یادگیری خواندن و نوشتن در دوره ابتدایی با تاکید بر رویکردهای نوین آموزشی

فرایند یاددهی یادگیری خواندن و نوشتن در دوره ابتدایی پایه گذار تمام مهارت های زبانی و تحصیلی بعدی دانش آموزان به شمار می رود و از این رو همواره کانون توجه پژوهشگران آموزشی بوده است. رویکردهای نوین آموزشی با نقد روش های سنتی مبتنی بر تکرار و حفظ طوطی وار بر یادگیری معنی دار فعال و زمینه محور تاکید دارند. این رویکردها الهام گرفته از نظریه های سازنده گرایی و شناختی هستند که کودک را موجودی فعال و جستجوگر در فرایند یادگیری می دانند. روش هایی همچون یادگیری مبتنی بر پروژه کلاس درس وارونه و تدریس راهبردی خواندن و نوشتن از جمله این رویکردها هستند. این روش ها با قرار دادن دانش آموز در موقعیت های واقعی زبانی انگیزه درونی او را برای خواندن و نوشتن افزایش می دهند. همچنین توجه به تفاوت های فردی در سبک های یادگیری و سرعت پیشرفت از اصول کلیدی رویکردهای نوین است. پژوهش ها نشان می دهد که تلفیق هنر بازی و فناوری با آموزش خواندن و نوشتن کیفیت یادگیری را به طور چشمگیری بهبود می بخشد. با این حال اجرای موفق این رویکردها نیازمند معلمان توانمند و دوره دیده در روش های فعال تدریس است. کمبود منابع آموزشی استاندارد و نیز کلاس های پرجمعیت از موانع اصلی پیش روی این رویکردها در نظام های آموزشی سنتی هستند. همچنین مشارکت آگاهانه والدین در خانه می تواند تداوم بخش فرایند یادگیری فعال باشد. ارزشیابی در رویکردهای نوین به جای آزمون های کتبی بر مشاهده رفتارهای زبانی و پرونده ای از کارها تاکید دارد. این چکیده مروری بر آن است تا تصویری روشن از مبانی و کاربست این رویکردها ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

فرایند یاددهی -یادگیری ، خواندن ، نوشتن ، دوره ابتدایی ، رویکرد نوین آموزشی