نقش ابزارهای هوش مصنوعی در شخصی سازی یادگیری زبان انگلیسی و کاهش اضطراب کلامی دانش آموزان دبیرستانی

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 11

فایل این مقاله در 8 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CASEP02_3567

تاریخ نمایه سازی: 29 شهریور 1405

چکیده مقاله:

این پژوهش با رویکرد توصیفی - تحلیلی به واکاوی نقش ابزارهای هوش مصنوعی در شخصی سازی یادگیری زبان انگلیسی و کاهش اضطراب کلامی دانش آموزان دبیرستانی می پردازد. در عصر حاضر که آموزش زبان انگلیسی با چالش جدی انتقال مهارت های گفتاری و ایجاد محیط های تعاملی موثر به دانش آموزان روبرو است، اتکای صرف به روش های سنتی تدریس که مبتنی بر تمرین های مکانیکی و کلاس های پرجمعیت است، دیگر نمی تواند به کاهش اضطراب کلامی و افزایش اعتمادبه نفس دانش آموزان منجر شود. اضطراب کلامی به عنوان یکی از موانع اصلی مشارکت فعال در فعالیت های گفتاری، با ترس از ارزیابی منفی، عدم اطمینان از توانایی زبانی و محدودیت فرصت های تمرین همراه است و این وضعیت، نیازمند رویکردهایی است که فضایی امن، بدون قضاوت و شخصی سازی شده برای تمرین مهارت های گفتاری فراهم آورند. در این میان، ابزارهای هوش مصنوعی نظیر چت بات های گفت وگومحور، سیستم های تشخیص گفتار و پلتفرم های یادگیری تطبیقی، با قابلیت هایی چون ارائه بازخورد فوری، شبیه سازی مکالمات واقعی، تنظیم سطح دشواری بر اساس توانایی فردی، و فراهم آوردن فرصت های تمرین بی خطر و بدون فشار اجتماعی، می توانند شکاف میان «دانش زبانی» و «توانایی گفتاری» را پر کنند. تحلیل یافته ها حاکی از آن است که ابزارهایی نظیر چت بات های مبتنی بر هوش مصنوعی،ELSA Speak و پلتفرم های یادگیری شخصی سازی شده، با ارائه محتوای انطباق پذیر، بازخورد گام به گام و محیط های تمرین تعاملی، به طور موثری به کاهش اضطراب کلامی و افزایش اعتمادبه نفس دانش آموزان کمک می کنند. نتایج نشان داد که هوش مصنوعی، فراتر از یک ابزار کمکی، به عنوان «هم نشین تمرین» و «فضای امن یادگیری» عمل می کند که با فراهم آوردن تمرین شخصی سازی شده و کاهش فشار ارزیابی، بستری برای کاهش اضطراب کلامی و ارتقای توانایی گفتاری فراهم می آورد. البته توجه به این نکته ضروری است که ادغام هوشمندانه ابزارهای هوش مصنوعی در برنامه های درسی زبان انگلیسی، مستلزم گذار از رویکردهای سنتی و یکسان نگر به سمت مدل های یادگیری شخصی سازی شده و دانش آموز - محور است که در آن، دانش آموز به عنوان «تمرین کننده ای فعال و خودتنظیم»، در فضای دیجیتال به تمرین مهارت های گفتاری می پردازد.

نویسندگان

محمد یزدانی

فوق لیسانس زبان انگلیسی، دبیر زبان