نقش کیفیت خواب و سرمایه روانشناختی در پیش بینی اختلال اضطراب اجتماعی دانشجویان

پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش کیفیت خواب و سرمایه روان شناختی در پیش بینی اختلال اضطراب اجتماعی دانشجویان انجام شد. این مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی بود و جامعه آماری آن را ۱۰۰ نفر از دانشجویان تشکیل دادند که به شیوه نمونه گیری در دسترس و از طریق فراخوان در فضای مجازی (شبکه های اجتماعی و گروه های آموزشی دانشگاهی) انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه کیفیت خواب پیتزبورگ (PSQI)، پرسشنامه سرمایه روان شناختی (PCQ) و فرم کوتاه پرسشنامه اضطراب اجتماعی (SPIN) استفاده گردید و داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون گام به گام تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که بین کیفیت خواب با علائم اضطراب اجتماعی رابطه منفی و معنادار و بین سرمایه روان شناختی با این علائم رابطه منفی و معنادار وجود دارد. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون حاکی از آن بود که دو متغیر پیش بینی کننده در مجموع ۳۷ درصد از واریانس علائم اختلال اضطراب اجتماعی را تبیین می کنند که در این میان کیفیت خواب به عنوان قوی ترین پیش بین کننده شناخته شد و پس از آن سرمایه روان شناختی قرار داشت. به عبارت دیگر، دانشجویانی که از کیفیت خواب مطلوب تری برخوردارند و سرمایه روان شناختی بالاتری (شامل خودکارآمدی، امیدواری، خوش بینی و تاب آوری) دارند، علائم اضطراب اجتماعی کمتری را تجربه می کنند. بر اساس نتایج، می توان گفت کیفیت خواب و سرمایه روان شناختی به عنوان عوامل محافظتی در برابر اضطراب اجتماعی عمل می کنند و بهبود کیفیت خواب و تقویت سرمایه روان شناختی از طریق مداخلات آموزشی و روان شناختی می تواند نقش موثری در پیشگیری و کاهش علائم این اختلال در دانشجویان داشته باشد.

کلیدواژه ها:

کیفیت خواب ، سرمایه روان شناختی ، اضطراب اجتماعی ، دانشجویان.