بررسی اثربخشی آموزش رفتار جرات مندانه بر تحمل پریشانی و خودکنترلی هیجانی در دانش آموزان پایه ششم ابتدایی شهر بروجرد

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش رفتار جرات مندانه بر تحمل پریشانی و خودکنترلی هیجانی دانش آموزان پایه ششم ابتدایی شهر بروجرد انجام شده است.این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، نیمه آزمایشی است که با طراحی پیش آزمون-پس آزمون بر روی دو گروه آزمایش و گواه اجرا شد. جامعه آماری پژوهش شامل دانش آموزان پایه ششم ابتدایی شهر بروجرد در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ بود. نمونه پژوهش شامل ۴۰ نفر بود که با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای به این صورت انتخاب شدند که ابتدا ۲ مدرسه، از هر مدرسه ۱ کلاس و از هر کلاس ۲۰ نفر انتخاب و سپس به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۲۰ نفر) و گواه (۲۰ نفر) قرار گرفتند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه تحمل پریشانی آیزنگ و گلین ویلسون (۲۰۱۲)، پرسشنامه خودکنترلی هیجانی ویلکاکسون (۲۰۱۲) و برنامه آموزش رفتارهای جرات مندانه (به نقل از رنجبر و فکری، ۱۴۰۰) بود. مداخله آموزشی در قالب ۹ جلسه ۴۵ دقیقه ای به صورت هفته ای دو جلسه برای گروه آزمایش اجرا گردید. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون کلموگروف-اسمیرنوف جهت بررسی نرمال بودن توزیع و سپس آزمون های تحلیل کوواریانس (ANCOVA) و تحلیل کوواریانس چندمتغیره (MANCOVA) در نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ انجام شد.یافته های حاصل از تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد که آموزش رفتار جرات مندانه به طور معناداری باعث افزایش تحمل پریشانی و بهبود خودکنترلی هیجانی دانش آموزان گروه آزمایش نسبت به گروه گواه شده است و این تاثیرگذاری هم به صورت کلی و هم به صورت جزئی مورد تایید قرار گرفت. نتایج پژوهش موید آن است که مداخلات مبتنی بر آموزش رفتار جرات مندانه می تواند به عنوان یک راهکار کارآمد برای ارتقای توانمندی های روانی و هیجانی دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد. بر همین اساس، پیشنهاد می شود مربیان پرورشی آموزش و پرورش ضمن توجه بیشتر به برنامه های توسعه مهارت های جرات مندانه، این آموزش ها را در مراکز مشاوره و خدمات روان شناختی دانش آموزان اجرا نمایند تا میزان تحمل پریشانی و خودکنترلی هیجانی آنان بهبود یابد

کلیدواژه ها:

آموزش جرات مندی ، تحمل پریشانی ، خودکنترلی هیجانی.