بررسی مبانی ارزش شناختی از منظر اسلام

مفاهیمی چون رابطه «هست و باید»، مطلق گرایی در برابر نسبی گرایی اخلاقی و امکان جانبداری ارزشی در علم مورد واکاوی قرار گرفت. یافته ها نشان می دهد که برخلاف رویکردهای غربی که بر پایه نسبی گرایی و انسان محوری بنا شده اند، ارزش شناسی اسلامی مبتنی بر پیوند منطقی میان واقعیت های هستی شناختی و احکام هنجاری است و ارزش ها ریشه در فطرت الهی دارند. بررسی تطبیقی اسناد آموزشی نظیر سند تحول بنیادین و سند ۲۰۳۰ نمایانگر تقابل مبانی اسلام گرایی، عدالت و مطلق گرایی ارزش ها با مبانی انسان گرایی و نسبی گرایی است. نتیجه آنکه، نظام تربیتی مطلوب و الگوی پیشرفت اسلامی-ایرانی نیازمند ابتنا بر مبانی فرااخلاقی ثابتی است که ضمن توجیه امکان الگوسازی، سعادت همه جانبه انسان را تضمین کند. برای یک دانشجومعلم، درک این تفاوت های بنیادین جهت طراحی الگوهای تربیتی و جهت دهی به فطرت متربیان بر اساس ارزش های مطلق و الهی، امری گریزناپذیر و حیاتی است.

کلیدواژه ها:

ارزش شناسی ، مبانی اسلامی ، تعلیم و تربیت ، انگیزه صالح