نقش تاب آوری هیجانی ، انعطاف پذیری روانشناختی و منبع کنترل در پیش بینی علائم اختلال اضطراب فراگیر

پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش تاب آوری هیجانی، انعطاف پذیری روانشناختی و منبع کنترل در پیش بینی علائم اختلال اضطراب فراگیر دانشجویان انجام شد. این مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی بود و جامعه آماری آن را ۱۰۰ نفر از دانشجویان تشکیل دادند که به شیوه نمونه گیری در دسترس و از طریق فراخوان در فضای مجازی (شبکه های اجتماعی و گروه های آموزشی) انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از مقیاس تاب آوری هیجانی (ERS)، پرسشنامه انعطاف پذیری روانشناختی (AAQ-II)، پرسشنامه منبع کنترل راتر و پرسشنامه اضطراب فراگیر (GAD-۷) استفاده گردید و داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون گام به گام تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که بین تاب آوری هیجانی و انعطاف پذیری روانشناختی با علائم اضطراب فراگیر رابطه منفی و معنادار و بین منبع کنترل بیرونی با این علائم رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. همچنین بین منبع کنترل درونی با علائم اضطراب فراگیر رابطه منفی و معنادار مشاهده شد. نتایج تحلیل رگرسیون حاکی از آن بود که سه متغیر پیش بینی کننده در مجموع ۴۰ درصد از واریانس علائم اختلال اضطراب فراگیر را تبیین می کنند که در این میان انعطاف ناپذیری روانشناختی به عنوان قوی ترین پیش بین کننده شناخته شد و پس از آن به ترتیب تاب آوری هیجانی و منبع کنترل قرار داشتند. به عبارت دیگر، دانشجویانی که از تاب آوری هیجانی و انعطاف پذیری روانشناختی بالاتری برخوردارند و منبع کنترل درونی قوی تری دارند، علائم اضطراب فراگیر کمتری را تجربه می کنند. بر اساس نتایج، می توان گفت این سه سازه به عنوان عوامل محافظتی در برابر اضطراب فراگیر عمل می کنند و تقویت تاب آوری هیجانی، افزایش انعطاف پذیری روانشناختی و تقویت منبع کنترل درونی از طریق مداخلات آموزشی و روان شناختی می تواند نقش موثری در پیشگیری و کاهش علائم این اختلال در دانشجویان داشته باشد.

کلیدواژه ها:

تاب آوری هیجانی ، انعطاف پذیری روانشناختی ، منبع کنترل ، اضطراب فراگیر ، دانشجویان.