مدرسه ای برای رشد همه جانبه ؛ تلفیق شناخت ، عاطفه و عمل

بدیهی است که آموزش اثربخش، مسئله عرضه کردن اطلاعات به گروهی از دانش آموزان نیست. این نوع آموزش بیشتر به هدف آغاز تغییر رفتار در فرد فرد دانش آموزان است. بسیاری از مولفان استدلال کرده اند که تاکید اصلی نظریه های پیشین یادگیری و آموزش بر کسب دانش و مهارت بوده، و به جنبه های پیچیده، اما قطعی یادگیری انسان بی اعتنا بوده اند (به عنوان نمونه: تاثیر متغیرهای عاطفی بر یادگیری، یادگیری در زمینه های قوی و قابل اعتنا.) علاوه بر این، روشن است که دانش آموزان در محیط های یادگیری اجتماعی پویا که در آن عوامل تاثیرگذار گوناگونی دایم بر یکدیگر اثر می گذارند، بهتر می آموزند. و در نتیجه، خود شرایط یادگیری و نیز ارزیابی خودشان از آن شرایط را تغییر می دهند. نظریه های یادگیری ای که منحصرا بر فرایند اطلاعات تاکید دارند، نظریه هایی هستند که نمی توانند این پیچیدگی را درک کنند. بنابراین، مطالعات تجربی برای این به وجود آمده است که تاثیر متغیرهای عاطفی را بر روی یادگیری و عملکرد بررسی کنند. چنین متغیرهایی عبارتند از باورها درباره «خود» و برنامه های گوناگون درسی مدرسه، احساسات، خلق و خوها و مکانیزم های کنترل رفتاری. نتایج این مطالعات به آرامی در حال گنجانده شدن در نظریه های یادگیری و آموزش هستند. در این مقاله، مهم ترین متغیرهای عاطفی مورد بحث قرار خواهند گرفت و مدلی برای درک رابطه بین این ساختار ارائه خواهد شد.

کلیدواژه ها:

رشد همه جانبه ، تلفیق شناخت ، عاطفه و عمل