بررسی رابطه بین رهبری بصیر با نشاط شغلی و نقش تعدیلی ظرفیت سازمانی مدیران مدارس دوره ابتدایی شهرستان تایباد

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین رهبری بصیر با نشاط شغلی و نقش تعدیلی ظرفیت سازمانی مدیران مدارس دوره ابتدایی شهرستان تایباد انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر نحوه گردآوری اطلاعات از نوع همبستگی است و ماهیت کمی دارد. جامعه آماری پژوهش شامل مدیران مدارس دوره ابتدایی شهرستان تایباد در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ به تعداد ۱۱۷ نفر (۶۹ مرد و ۴۸ زن) بود که با توجه به کم بودن حجم جامعه آماری، از روش نمونه گیری سرشماری (تمام شماری) استفاده شد و تمام مدیران به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه رهبری بصیر کانگر و کاننگو (۱۹۸۸)، پرسشنامه ظرفیت سازمانی فرناندز میسا و آلگری (۲۰۱۴) و پرسشنامه نشاط شغلی کروف (۲۰۰۷) بود. تحلیل داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون سلسله مراتبی در نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ انجام گرفت و برای بررسی برازش مدل های اندازه گیری از نرم افزار Smart PLS استفاده شد. نتایج ماتریس همبستگی نشان داد که بین رهبری بصیر با ظرفیت سازمانیو نشاط شغلی مدیران رابطه مثبت و معناداری در سطح ۰۱/۰ وجود دارد. همچنین بین ظرفیت سازمانی و نشاط شغلی مدیران رابطه مثبت و معناداری در سطح ۰۱/۰ وجود دارد. نتایج تحلیل رگرسیون سلسله مراتبی نشان داد که ظرفیت سازمانی باعث افزایش ضریب تبیین رابطه بین رهبری بصیر و نشاط شغلی مدیران از ۰/۴۰۳ به ۰/۵۴۲ شده است. با ۹۹ درصد اطمینان، ظرفیت سازمانی در رابطه بین رهبری بصیر با نشاط شغلی مدیران مدارس دوره ابتدایی شهرستان تایباد نقش تعدیلی دارد. همچنین بین رهبری بصیر با نشاط شغلی مدیران رابطه مثبت و معنادار وجود دارد و ۴۰ درصد از تغییرات نشاط شغلی مدیران بر اساس مولفه های رهبری بصیر تبیین می شود. بین رهبری بصیر با ظرفیت سازمانی مدیران نیز رابطه مثبت و معنادار وجود دارد و ۲۶ درصد از تغییرات ظرفیت سازمانی مدیران بر اساس مولفه های رهبری بصیر تبیین می شود. همچنین بین ظرفیت سازمانی با نشاط شغلی مدیران رابطه مثبت و معنادار وجود دارد و ۵۰ درصد از تغییرات نشاط شغلی مدیران بر اساس مولفه های ظرفیت سازمانی تبیین می شود.

کلیدواژه ها:

رهبری بصیر ، ظرفیت سازمانی ، نشاط شغلی