مقایسه کیفیت خواب، تاب آوری و امید به زندگی در مادران دارای دانش آموز دختر عقب مانده ذهنی آموزش پذیر و مادران دانش آموزان دختر عادی شهر رشت

کیفیت خواب، تاب آوری و امید به زندگی از عوامل کلیدی در سلامت روان و کارکرد روزمره والدین به ویژه مادران محسوب می شوند. مقایسه این شاخص ها میان مادران دارای دختران عقب مانده ذهنی آموزش پذیر و مادران دختران عادی، می تواند تصویر دقیق تری از چالش ها و ظرفیت های روانی-اجتماعی این دو گروه ارائه دهد. پژوهش حاضر با هدف مقایسه کیفیت خواب، تاب آوری و امید به زندگی در مادران دارای دانش آموز دختر عقب مانده ذهنی آموزش پذیر و مادران دانش آموزان دختر عادی شهر رشت انجام شده است. روش پژوهش حاضر علی-مقایسه ای می باشد. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه مادران دانش آموزان دختر عقب مانده ذهنی( کم توان ذهنی) و عادی شهرستان رشت در سال ۱۴۰۴ می باشند تعداد نمونه این پژوهش نیز بر اساس جمعیت آماری برابر ۱۲۰ نفر است، که ۶۰ نفر از آن ها مادران دارای دانش آموز دختر عقب مانده ذهنی و ۶۰ نفر مادران دانش آموزان عادی در مقطع ابتدایی که با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه کیفیت خواب پترزبرگ، تاب آوری کانر و دیویدسون و پرسشنامه امید به زندگی اشنایدر می باشند. نتایج با استفاده از آزمون تحلیل واریانس تک متغیری و چند متغیری در نرم افزار spss۲۴ تجزیه و تحلیل شدند. نتایج تحلیل نشان داد سطح معناداری آزمون برای تاب آوری(۰۵/۰>P)، کیفیت خواب(۰۵/۰>P)، امید به زندگی(۰۵/۰>P) معنادار است. سطح معناداری آزمون برای تمامی مولفه ها (شایستگی، اعتماد به غرایز، پذیرش عواطف، مهار و معنویت) معنادار است. سطح معناداری آزمون برای مولفه های تفکر عاملی(۰۵/۰>P)، تفکر راهبردی(۰۵/۰>P) معنادار است. نتایج این مقایسه نشان می دهد که تفاوت در کیفیت خواب، سطح تاب آوری و میزان امید به زندگی، بازتابی از فشارهای روانی و شرایط خاص زندگی مادران است. این یافته ها می تواند مبنایی برای طراحی برنامه های حمایتی و مداخلات روان شناختی هدفمند قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

کیفیت خواب ، تاب آوری ، امید به زندگی ، کودکان عقب مانده.