نقش احساس مسئولیت در پیش بینی احساس تعلق به مدرسه در دانش آموزان دوره ابتدایی

احساس تعلق به مدرسه یکی از مهم ترین مولفه های موثر بر سلامت روان، انگیزش تحصیلی و موفقیت آموزشی دانش آموزان است. دانش آموزانی که احساس می کنند عضوی ارزشمند از محیط مدرسه هستند، مشارکت بیشتری در فعالیت های آموزشی داشته، روابط مطلوب تری با معلمان و همسالان برقرار می کنند و از انگیزه بیشتری برای یادگیری برخوردارند. در مقابل، ضعف در احساس تعلق می تواند زمینه ساز افت تحصیلی، کاهش انگیزه، غیبت از مدرسه و بروز مشکلات رفتاری شود. از سوی دیگر، احساس مسئولیت به عنوان یکی از ویژگی های مهم شخصیتی، نقش موثری در رشد اجتماعی و تحصیلی دانش آموزان دارد و آنان را به انجام وظایف فردی و اجتماعی متعهد می سازد.پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش احساس مسئولیت در پیش بینی احساس تعلق به مدرسه در دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. روش پژوهش از نوع توصیفی همبستگی است و اطلاعات پژوهش بر اساس داده های پایان نامه گردآوری و تحلیل شده است. یافته ها نشان داد احساس مسئولیت با احساس تعلق به مدرسه رابطه مثبت و معناداری دارد و می تواند بخشی از تغییرات احساس تعلق دانش آموزان را پیش بینی کند. بر این اساس، تقویت مسئولیت پذیری از طریق برنامه های آموزشی، مشارکت دانش آموزان در فعالیت های مدرسه و آموزش مهارت های زندگی می تواند زمینه ارتقای احساس تعلق آنان به محیط مدرسه را فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

احساس مسئولیت ، احساس تعلق به مدرسه ، دانش آموزان ابتدایی ، انگیزش تحصیلی ، تعلیم و تربیت.