اثر بخشی آموزش ذهن اگاهی برکاهش استرس وبهبود یادگیری خودراهبر در دانش آموزان

دوره دانش آموزی یکی از مهم ترین مراحل شکل گیری توانایی های شناختی، هیجانی و مهارت های یادگیری است و عوامل روان شناختی می توانند نقش تعیین کننده ای در کیفیت عملکرد تحصیلی دانش آموزان داشته باشند. استرس تحصیلی از جمله عواملی است که با ایجاد نگرانی، کاهش تمرکز، افزایش افکار منفی و تضعیف انگیزش، فرایند یادگیری را تحت تاثیر قرار می دهد. از سوی دیگر، یادگیری خودراهبر مستلزم آن است که دانش آموز بتواند اهداف یادگیری خود را تعیین کند، فرایند یادگیری را برنامه ریزی و مدیریت نماید و عملکرد خود را مورد ارزیابی قرار دهد. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش ذهن آگاهی بر کاهش استرس تحصیلی و ارتقای یادگیری خودراهبر در دانش آموزان انجام شده است. آموزش ذهن آگاهی با افزایش توجه به زمان حال، کاهش واکنش پذیری نسبت به افکار و هیجان های منفی و تقویت خودآگاهی می تواند زمینه مناسبی برای مدیریت فشارهای تحصیلی فراهم سازد. همچنین انتظار می رود کاهش استرس و افزایش آگاهی از فرایندهای ذهنی، زمینه تقویت خودتنظیمی، تمرکز، انگیزش و استقلال یادگیرنده را فراهم کند. بر این اساس، آموزش ذهن آگاهی می تواند به عنوان مداخله ای کاربردی در مدارس برای ارتقای سلامت روان و کیفیت یادگیری دانش آموزان مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

ذهن آگاهی ، استرس تحصیلی ، یادگیری خودراهبر ، خودتنظیمی تحصیلی ، دانش آموزان