کاربرد هوش مصنوعی در شناسایی، پیشگیری و درمان اختلالات یادگیری

تحول دیجیتال در آموزش، زمینه ساز ظهور هوش مصنوعی به عنوان ابزار نوین در فرایندهای شناسایی، پیشگیری و توان بخشی اختلالات یادگیری شده است. با توجه به پیامدهای عملکردی و روانی اختلالات یادگیری، شناسایی زودهنگام و تصمیم گیری مبتنی بر شواهد در نظام آموزشی از اهمیت ویژه ای برخوردار است. مقاله حاضر با رویکردی توصیفی-مروری، یافته های پژوهشی مرتبط با کاربرد هوش مصنوعی در سه محور اصلی را بررسی می کند: نخست، نقش الگوریتم های یادگیری ماشین و روش های تحلیل داده در غربالگری و تشخیص دقیق تر؛ دوم، امکان پذیری طراحی محیط های یادگیری تطبیقی مبتنی بر داده های رفتاری و شناختی برای پیشگیری و بهبود مسیر یادگیری؛ و سوم، کاربرد رویکردهای تعاملی و بازی های شناختی/ سیستم های توان بخشی هوشمند در حمایت از مداخلات درمانی. نتایج مرور نشان می دهد که سیستم های مبتنی بر هوش مصنوعی می توانند با کاهش خطاهای انسانی، افزایش سرعت ارزیابی و شخصی سازی آموزش، اثربخشی مداخلات را ارتقا دهند. در عین حال، چالش هایی همچون کیفیت داده، خطاهای الگوریتمی، حریم خصوصی و لزوم آمادگی زیرساخت ها و سواد دیجیتال عوامل آموزشی نیز به عنوان محدودیت های جدی مطرح می شوند. در پایان، با توجه به این یافته ها، پیشنهادهایی برای جهت دهی به پژوهش های آینده و استقرار مسئولانه فناوری های هوشمند در آموزش ارائه می گردد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، یادگیری تطبیقی ، اختلالات یادگیری ، پیشگیری و درمان.