تحلیل چگونگی تاثیر ارزشهای فرهنگی بر روش های آموزش و پرورش کشور ایران

این پژوهش به بررسی نقش ارزش های فرهنگی در برنامه ریزی آموزشی، با تمرکز بر نظام آموزشی ایران، می پردازد. با اتکا به نظریه های کلیدی چون نظریه فرهنگی-تاریخی ویگوتسکی و نظریه بازتولید فرهنگی بوردیو، و همچنین با الهام از رویکردهای برنامه درسی تلفیقی مبتنی بر فرهنگ، تاثیر ارزش های فرهنگی بر پنج مولفه اصلی برنامه ریزی آموزشی شناسایی و تبیین شده است: اهداف آموزشی، محتوای آموزشی، راهبردهای یاددهی-یادگیری، نقش معلم، و ارزشیابی.یافته ها نشان می دهند که ارزش های بنیادین فرهنگی جامعه، چگونگی تعریف اهداف آموزشی، گزینش و سازماندهی محتوا، انتخاب روش های تدریس و یادگیری، تعریف نقش و مسئولیت های معلم، و چگونگی سنجش و ارزشیابی فراگیران را به طور عمیقی تحت تاثیر قرار می دهند. این پژوهش همچنین با تحلیل تطبیقی نظام های آموزشی کشورهای ژاپن، آمریکا، فنلاند و چین، نشان می دهد که چگونه ارزش های محوری هر جامعه (مانند هماهنگی گروهی در ژاپن، فردگرایی در آمریکا، برابری در فنلاند، و سخت کوشی در چین) در تار و پود برنامه های درسی آن ها تنیده شده است.در نهایت، بر اساس یافته های پژوهشی عبداللهی و همکاران، الگوی "برنامه ریزی درسی مبتنی بر سواد فرهنگی" با ۶۰ مولفه در پنج دسته اصلی (ارزشیابی، اهداف، دانش، راهبردها، و عناصر اجتماعی-اطلاعاتی-پرورشی-شناختی-مهارتی) معرفی شده است که چارچوبی جامع برای تلفیق ارزش های فرهنگی در فرایند برنامه ریزی آموزشی ارائه می دهد. این تحقیق بر ضرورت بومی سازی برنامه های درسی و همسوسازی آن ها با هویت فرهنگی جامعه تاکید می ورزد.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی آموزش ، ارزش های فرهنگی ، نظام آموزش و پرورش.