تاثیر به کارگیری ابزارهای دیجیتال بر کاهش اضطراب گفتاری در یادگیری زبان انگلیسی: مطالعه ای بر دانش آموزان دختر پایه هفتم

اضطراب گفتاری از جمله مهم ترین موانع روان شناختی در فرایند یادگیری زبان انگلیسی است که می تواند مشارکت کلاسی، اعتمادبه نفس و توانایی بیان شفاهی دانش آموزان را تحت تاثیر قرار دهد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر به کارگیری ابزارهای دیجیتال بومی بر کاهش اضطراب گفتاری و بهبود مهارت گفتاری دانش آموزان دختر پایه هفتم انجام شد. این پژوهش به روش نیمه تجربی و با استفاده از طرح پیش آزمون–پس آزمون همراه با گروه کنترل اجرا شد. جامعه نمونه شامل ۳۴ دانش آموز دختر پایه هفتم بود که به روش در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه ۱۷ نفره آزمایش و کنترل جای گرفتند. دانش آموزان گروه آزمایش طی هشت هفته با استفاده از پیام رسان بومی «شاد»، در فعالیت های گفتاری غیرهمزمان شامل ضبط و ارسال فایل های صوتی و نیز آزمون های بازی وارسازی شده مشارکت کردند؛ در حالی که گروه کنترل آموزش زبان انگلیسی را به شیوه متداول دریافت کرد. برای گردآوری داده ها از نسخه ساده سازی شده پرسشنامه اضطراب کلاس درس زبان خارجی (FLCAS) و آزمون عملکرد گفتاری استفاده شد. نتایج تحلیل داده ها نشان داد میزان اضطراب گفتاری دانش آموزان گروه آزمایش پس از اجرای مداخله ۳۲ درصد کاهش یافت و عملکرد گفتاری آنان ۱۳ درصد بهبود پیدا کرد، در حالی که در گروه کنترل تغییر معناداری مشاهده نشد. بر اساس یافته های پژوهش، استفاده هدفمند از ابزارهای دیجیتال بومی می تواند با فراهم کردن فرصت تمرین گفتاری در محیطی کم تنش تر، کاهش ترس از اشتباه و افزایش امکان تکرار و بازخورد، به کاهش اضطراب گفتاری و ارتقای مهارت گفتاری دانش آموزان کمک کند. این نتایج می تواند مبنایی برای بهره گیری موثرتر معلمان زبان انگلیسی از بسترهای دیجیتال در فرایند آموزش باشد.

کلیدواژه ها:

اضطراب گفتاری ، یادگیری زبان انگلیسی ، ابزارهای دیجیتال ، مهارت گفتاری ، دانش آموزان دختر ، پایه هفتم