خانواده؛ کانون آرامش، مدرسه؛ عرصه رشد: الگوی یکپارچه مشارکت مشاور مدرسه و مربی پرورشی در پیشگیری از آسیب های نوجوان

پژوهش حاضر با هدف طراحی الگوی یکپارچه مشارکت میان مشاور مدرسه و مربی پرورشی در پیشگیری از آسیب های نوجوانان انجام شد. این مطالعه توصیفی-پیمایشی، روی جامعه ای متشکل از مشاوران مدارس و مربیان پرورشی شاغل در مدارس متوسطه شهر درگز اجرا گردید. حجم نمونه شامل ۱۴۰ نفر بود که به روش تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. ابزار سنجش، پرسشنامه های استاندارد ایپشتاین و هماهنگی حرفه ای (کریمی و همکاران) بودند که روایی و پایایی آن ها تایید شده بود. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و تکنیک های همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که کیفیت کلی مشارکت در سطح متوسط قرار دارد و «تبادل اطلاعات و شفافیت» به عنوان مهم ترین بعد سازنده ی هماهنگی شناسایی شد. همچنین، رابطه معنادار و مثبت بین میزان هماهنگی حرفه ای و کیفیت مشارکت مشاهده شد (۰.۶۸= r). نتایج حاکی از آن است که برای دستیابی به همکاری موثر، تقویت اعتماد متقابل و تدوین پروتکل های شفاف تبادل اطلاعات ضروری است تا بستر لازم برای حمایت مشترک از دانش آموزان فراهم گردد.

کلیدواژه ها:

مشارکت خانه و مدرسه ، مشاور مدرسه ، مربی پرورشی ، هماهنگی حرفه ای ، پیشگیری از آسیب های نوجوان