چگونه توانستم با روش های علمی باعث بهبودی خط نوشتاری پارسا، دانش آموز پایه اول ابتدایی مدرسه هیئت امنایی سنایی ۱ اردبیل باشم؟

نوشتن یکی از مهارت های مهم در فرآیند یادگیری زبان فارسی است که نقش مهم و موثری در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دارد مشکل بدخطی و ناهماهنگی در نوشتار، یکی از چالش های رایج در دوره ابتدایی است که می تواند بر عملکرد تحصیلی، اعتماد به نفس و همچنین در انگیزه یادگیری دانش آموزان اثر منفی بگذارد. در این اقدام پژوهی، مسئله ی «بدخطی و ناتوانی در رعایت اصول درست نوشتن» در دانش آموزی به نام پارسا مهری بررسی می شود. در اجرای این مسئله سعی کردم با به کارگیری روش های متنوع و خلاقانه، مهارت نوشتاری دانش آموز کلاس اول ابتدایی را تقویت کنم. هدف پژوهش، شناسایی عوامل موثر بر ضعف خط نوشتاری و اجرای راهکارهای عملی برای بهبود بخشیدن به آن بود. روش پژوهش از نوع توصیفی و مبتنی بر مشاهده، مصاحبه با دانش آموز و والدین، بررسی نمونه دفترها و اجرای مداخله های آموزشی بود.یافته ها نشان داد که عواملی مانند وضعیت نامناسب نشستن، فشار بیش از حد یا کم مداد، تمرین ناکافی، بی توجهی به فاصله بین حروف و کلمات از مهم ترین دلایل بدخطی پارسا بودند. بر این اساس، اقدام هایی مانند آموزش صحیح نشستن، نحوه صحیح در دست گرفتن مداد، تمرین های کوتاه و مستمر خوش نویسی، استفاده از الگوهای نوشتاری، تشویق تدریجی، و مشارکت والدین را اجرا کردم. نتایج بدست آمده نشان داد که پس از چند هفته، خط پارسا خواناتر، منظم تر و از نظر زیبایی ظاهری کمی بهتر شد. همچنین اعتماد به نفس او در نوشتن افزایش یافت و تمایل بیشتری به انجام تکالیف نوشتاری خود نشان داد. این تجربه بیان کرد که با شناسایی دقیق علت، برنامه ریزی درست و همراهی خانواده می توان در مدت کوتاه پیشرفت قابل توجهی در خط نوشتاری دانش آموز ایجاد کرد.

کلیدواژه ها:

خط نوشتاری ، بدخطی ، مهارت نوشتن ، آموزش ابتدایی