کاربست الگوی درس پژوهی در آموزش مسئله محور درس عربی و تاثیر آن بر پرورش مهارت های حل مسئله دانش آموزان دوره متوسطه اول

پژوهش حاضر با هدف بررسی کاربست الگوی درس پژوهی در آموزش مسئله محور درس عربی و تاثیر آن بر پرورش مهارت های حل مسئله دانش آموزان دوره متوسطه اول انجام شده است. درس عربی به دلیل ماهیت زبانی، مفهومی و ارتباطی خود، ظرفیت مناسبی برای طراحی موقعیت های مسئله محور دارد؛ با این حال، در شیوه های سنتی آموزش، بیشتر بر حفظ قواعد، ترجمه و پاسخ های از پیش تعیین شده تاکید می شود. در این پژوهش، الگوی درس پژوهی به عنوان رویکردی مشارکتی و تاملی میان معلمان، برای طراحی، اجرا، مشاهده و بازنگری درس های مسئله محور به کار گرفته شد. در این فرایند، معلمان با همکاری یکدیگر، موقعیت های آموزشی مبتنی بر مسئله را طراحی کردند تا دانش آموزان از طریق تحلیل، گفت وگو، فرضیه سازی، جست وجوی راه حل و ارزیابی پاسخ ها، در یادگیری فعالانه مشارکت کنند.یافته های پژوهش نشان می دهد که تلفیق درس پژوهی با آموزش مسئله محور در درس عربی می تواند موجب افزایش درگیری شناختی دانش آموزان، تقویت تفکر تحلیلی، بهبود توانایی درک مسئله، انتخاب راهبرد مناسب، همکاری گروهی و ارائه پاسخ های منطقی شود. همچنین این رویکرد، زمینه رشد حرفه ای معلمان را از طریق بازاندیشی در روش تدریس، مشاهده دقیق رفتار یادگیرندگان و اصلاح مستمر فرایند آموزش فراهم می سازد. بر این اساس، می توان نتیجه گرفت که استفاده از الگوی درس پژوهی در آموزش مسئله محور درس عربی، روشی موثر برای ارتقای کیفیت یاددهی یادگیری و پرورش مهارت های حل مسئله در دانش آموزان دوره متوسطه اول است.

کلیدواژه ها:

درس پژوهی ، آموزش مسئله محور ، درس عربی ، مهارت حل مسئله ، دانش آموزان متوسطه اول ، یادگیری فعال ، رشد حرفه ای معلمان.