درس پژوهی؛ رویکردی نوین برای تدریس فعال و ارتقای یادگیری پایدار مطالعه ی موردی: درس زبان عربی

درس پژوهی یکی از موثرترین راهبردهای توسعه ی حرفه ای معلمان است که با تکیه بر همکاری گروهی، مشاهده ی دقیق و بازاندیشی مستمر، به بهبود کیفیت تدریس و یادگیری می انجامد. پژوهش حاضر با هدف بررسی جایگاه درس پژوهی در تدریس فعال درس عربی و تاثیر آن بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان انجام شده است. روش تحقیق، توصیفی- تحلیلی با استفاده از منابع کتابخانه ای و اسناد علمی معتبر است. یافته ها نشان می دهد که درس پژوهی با ایجاد بستری برای همکاری معلمان، شناسایی چالش های واقعی کلاس، طراحی درس های مبتنی بر نیاز دانش آموزان و بازاندیشی گروهی، نقش چشمگیری در تبدیل تدریس سنتی به تدریس فعال و معنادار دارد. افزون بر این، اجرای درس پژوهی در کلاس های عربی باعث افزایش انگیزه، مشارکت و درک عمیق قواعد و مفاهیم عربی می شود. در پایان، الگوی عملیاتی درس پژوهی برای دبیران عربی ارائه و موانع اجرایی و راهکارهای رفع آن ها بررسی شده است.

کلیدواژه ها:

درس پژوهی ، تدریس فعال ، عربی ، توسعه ی حرفه ای معلمان ، یادگیری مشارکتی.