اقدام پژوهی :چگونه توانستم با به کارگیری راهبردهای حمایتی، اضطراب پاسخ گویی دانش آموزان را کاهش دهم؟

پژوهش حاضر با هدف کاهش اضطراب پاسخ گویی و افزایش مشارکت کلاسی یکی از دانش آموزان پایه سوم ابتدایی انجام شد. این پژوهش با رویکرد اقدام پژوهی و در بستر واقعی کلاس درس اجرا گردید. مسئله اصلی پژوهش، اضطراب دانش آموز هنگام پاسخ گویی مستقیم به پرسش های معلم بود؛ به گونه ای که با وجود توانایی درسی مناسب، در موقعیت های شفاهی دچار مکث، نگرانی، کاهش تماس چشمی و اجتناب از پاسخ دادن می شد. برای گردآوری اطلاعات از مشاهده مستقیم، یادداشت های میدانی، گفت وگوهای غیررسمی و بررسی عملکرد کلاسی استفاده شد. پس از تحلیل شواهد اولیه، راهبردهای حمایتی مانند ایجاد فضای امن روانی، تشویق کلامی، پرهیز از سرزنش، فرصت دادن برای فکر کردن و پاسخ گویی تدریجی اجرا شد. نتایج نشان داد که اجرای این راهبردها موجب کاهش اضطراب پاسخ گویی، افزایش اعتمادبه نفس و بهبود مشارکت کلاسی دانش آموز شد. بنابراین، حمایت عاطفی و آموزشی معلم می تواند نقش موثری در کاهش اضطراب پاسخ گویی دانش آموزان ابتدایی داشته باشد.

کلیدواژه ها:

اضطراب پاسخ گویی ، راهبردهای حمایتی ، اقدام پژوهی.