تاثیر قصه گویی تعاملی به زبان انگلیسی بر خلاقیت و درک مطلب دانش آموزان پایه سوم تا ششم

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر قصه گویی تعاملی به زبان انگلیسی بر ارتقای خلاقیت و مهارت درک مطلب دانش آموزان دوره دوم ابتدایی (پایه های سوم تا ششم) به شیوه کیفی و توصیفی انجام شده است. رویکردهای سنتی در آموزش زبان دوم، غالبا مبتنی بر انتقال یک سویه مفاهیم، تکرار مکانیکی واژگان و قواعد دستوری بوده که به تضعیف انگیزه و کاهش توانایی تفکر واگرا منجر می شود. در این میان، قصه گویی تعاملی به منزله یک بستر پویا، فراگیران را از شنوندگان منفعل به هم آفرینان پدیده های روایی تبدیل می سازد. در این مطالعه توصیفی-کیفی، داده ها از طریق مشاهده مشارکتی در جلسات آموزشی، مصاحبه های نیمه ساختاریافته با دانش آموزان و آموزگاران، و تحلیل اسنادی تکالیف کلاسی و بازنمایی های روایی دانش آموزان گردآوری و با استفاده از روش تحلیل مضمون (تماتیک) مورد واکاوی قرار گرفت. نمونه مورد مطالعه شامل ۳۰ نفر از زبان آموزان پایه های سوم تا ششم ابتدایی بود که به شیوه نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. یافته های حاصل از کدگذاری داده های کیفی نشان داد که قصه گویی تعاملی به طرز چشمگیری درک مطلب فراگیران را از سطح سطحی و ترجمه محور به فهم ساخت یافته، استنباطی و بافتی ارتقا می دهد. همچنین، امکان دخل و تصرف در روند داستان، ایفای نقش و بازآفرینی پایان روایت ها، مولفه های چهارگانه خلاقیت شامل سیالی، انعطاف پذیری، ابتکار و بسط فکری را در کودکان تقویت نمود. دانش آموزان از طریق تعامل کلامی و بدنی با ساختار داستان، ارتباط معنایی عمیق تری با واژگان و ساختارهای زبانی انگلیسی برقرار کردند که نتیجه آن بهبود پردازش اطلاعات و غنای تصویرسازی ذهنی بود. بر این اساس، ادغام روایت گری مشارکتی در برنامه های درسی آموزش زبان دوم برای سنین پایه توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

قصه گویی تعاملی ، زبان انگلیسی ، خلاقیت ، درک مطلب ، دوره ابتدایی.