شبکه معنایی اخلاق سیئه و حسنه در قرآن

اخلاق در اسلام پایه کمال انسان و ستون جامعه الهی است . قرآن و سخنان معصومین (ع) بر پرورش فضایل و دوری از رذایل اخلاقی تاکید دارند . امام علی (ع) و امام جعفر صادق (ع) ریشه بسیاری از انحرافات را در صفاتی چون تکبر ، حسد ، بخل و ظلم می دانند که ایمان و عقل را تباه می سازد . در مقابل حسن خلق و فروتنی مایه تقرب به خدا و استواری جامعه اند . امام علی (ع) شناخت مرز بین فضیلت و رذایل را سرآمد علم معرفی میکند و امام جعفر صادق (ع) بد خلقی نابود کننده ایمان می دانند . پژوهش های قرآنی نشان می دهد مفهوم اخلاق سیئه کمتر به طور مستقل بررسی شده است . مقاله شبکه معنایی اخلاق سیئه قرآن نوشته سید ابراهیم سجادی ، این مفهوم را از منظر عقل و تجربه تحلیل کرده و نظام اخلاقی قرآن را عقلانی و تربیتی معرفی می کند . سایر آثار بیشتر به فضایل و سیره نبوی پرداخته اند تا رذایل اخلاقی . در نهایت ، اخلاق سیئه در اسلام تنها مجموعه ای از صفات ناپسند نیست ، بلکه نظامی تربیتی برای اصلاح درون ، تقویت اراده و هدایت انسان به کمال الهی است ؛ جایی که قرآن بنیان نظری و احادیث اهل بیت (ع) راهکار عملی آن را ارائه می دهند.

کلیدواژه ها:

شبکه معنایی ، اخلاق ، اخلاق سیئه ، اخلاق حسنه ، قرآن