اقدام پژوهی : چگونه توانستم ناخن جویدن دانش آموز کلاس چهارم را درمان نمایم .

اینجانب ، آموزگار مدرسه ای ، دارای ۲ سال سابقه تدریس در مقطع ابتدایی می باشم . شاکر خداوند مهربانی هستم که لطفش را هیچ وقت از بنده اش دریغ نمی ورزد و افتخار میکنم که بتوانم راهرو و ادامه دهنده راه انبیاء و اولیای الهی باشم و نور ، دانش و توانایی را در این دانش آموزان میهن اسلامی شعله ور نمایم . در هفته های اول سال تحصیلی ۱۴۰۳/۱۴۰۴ متوجه دانش آموزی به نام محسن شدم که دائما در حال جویدن ناخن هایش بود . محسن دانش آموزی به ظاهر ساکت ، اما درونی طوفانی و متلاطم داشت . لذا مشاهده ی این وضعیت برایم خوشایند نبود . به خدا توکل کردم و از او خواستم تا با کمکش مشکل بنده ی معصوم اش را برطرف نمایم . در این زمینه در عوامل به وجود آورنده مشکل محسن چند فرضیه مطرح شد . برای پیدا کردن جواب های فرضیه ، شروع به گردآوری اطلاعات کردم که علت اصلی اختلاف والدین و درگیری آنها بود که محسن برای آرام کردن خود و ابراز آن به ناخن جویدن روی آورده است . برای اصلاح رفتار آن اقداماتی از قبیل از ۱. جلسه مشاوره با خانواده ۲. مسئولیت دادن و شرکت دادن محسن در کارها و فعالیت های گروهی ۳.جلسه مشاوره با انجمن اولیاء و شورای دانش آموزی ۴. معرفی محسن به مرکز مشاوره ای در شهر اهواز انجام گرفت که نتیجه آن باعث شد که محسن عادت بد ناخن جویدن را کنار بگذارد و خودش هم به این مساله پی برد که ناخن جویدن راهی برای حل مشکل نمیتواند باشد . باید با فکر کردن و تلاش و کمک گرفتن از بزرگترها به حل مشکل بپردازد .

کلیدواژه ها:

: جویدن ناخن ، دانش آموزان ، معلم ، اختلال ، والدین