بررسی نقش بکارگیری فناوری واقعیت مجازی در آموزش و بهبود یادگیری دانش آموزان مقطع ابتدایی

با گسترش فناوری های نوین آموزشی، واقعیت مجازی به عنوان یکی از فناوری های نوظهور، ظرفیت قابل توجهی برای تحول در فرایند آموزش و یادگیری دانش آموزان دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش به کارگیری فناوری واقعیت مجازی در آموزش و بهبود یادگیری دانش آموزان مقطع ابتدایی انجام شده است. این مطالعه از نوع مروری بوده و با بررسی و تحلیل یافته های پژوهش های انجام شده در زمینه کاربرد واقعیت مجازی در آموزش کودکان و دانش آموزان دوره ابتدایی، به شناسایی مهم ترین آثار و ظرفیت های این فناوری پرداخته است. یافته های مطالعات بررسی شده نشان می دهد که استفاده هدفمند از واقعیت مجازی می تواند با ایجاد محیط های آموزشی تعاملی، عینی و شبیه سازی شده، موجب افزایش انگیزه و مشارکت دانش آموزان، بهبود توجه و تمرکز، تقویت یادگیری تجربی و مفهومی و افزایش ماندگاری مطالب آموزشی شود. همچنین، این فناوری با فراهم کردن امکان مشاهده و تجربه مفاهیمی که آموزش آن ها در محیط واقعی دشوار یا پرهزینه است، می تواند به درک بهتر موضوعات درسی و توسعه مهارت های شناختی و حل مسئله کمک کند. با وجود این مزایا، چالش هایی همچون هزینه تجهیزات، نیاز به زیرساخت های مناسب، ضرورت آموزش معلمان، محدودیت دسترسی و احتمال بروز خستگی یا ناراحتی ناشی از استفاده طولانی مدت از تجهیزات واقعیت مجازی نیز باید مورد توجه قرار گیرد. در مجموع، شواهد موجود بیانگر آن است که واقعیت مجازی، در صورت طراحی محتوای آموزشی متناسب با ویژگی های رشدی دانش آموزان و استفاده صحیح و هدفمند توسط معلمان، می تواند به عنوان ابزاری موثر در ارتقای کیفیت آموزش و بهبود فرایند یادگیری در دوره ابتدایی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

واقعیت مجازی ، آموزش ، یادگیری ، دانش آموزان ، مقطع ابتدایی