بررسی نقش خودکارآمدی تحصیلی در یادگیری و عملکرد دانش آموزان در درس زبان انگلیسی: یک مطالعه مروری

یادگیری زبان انگلیسی در دوره مدرسه تحت تاثیر عوامل شناختی، انگیزشی و عاطفی متعددی قرار دارد که در این میان، خودکارآمدی تحصیلی به عنوان یکی از سازه های مهم روان شناختی می تواند نقش قابل توجهی در میزان تلاش، پشتکار، مشارکت و عملکرد دانش آموزان ایفا کند. هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش خودکارآمدی تحصیلی در یادگیری و عملکرد دانش آموزان در درس زبان انگلیسی است. فرض اصلی پژوهش بر این اساس استوار است که افزایش باور دانش آموزان به توانایی خود در انجام موفقیت آمیز تکالیف زبان انگلیسی، با افزایش انگیزش، مشارکت فعال، استفاده موثرتر از راهبردهای یادگیری و در نهایت بهبود عملکرد تحصیلی همراه است. همچنین فرض می شود عواملی مانند بازخورد معلم، تجربه موفقیت، حمایت آموزشی، اضطراب زبان و ویژگی های فردی یادگیرندگان می توانند بر سطح خودکارآمدی و پیامدهای آن اثرگذار باشند. پژوهش حاضر با رویکرد مروری و با استفاده از روش کتابخانه ای و اسنادی انجام شده است. در این راستا، کتاب ها، مقالات علمی، پایان نامه ها و پژوهش های معتبر داخلی و خارجی مرتبط با خودکارآمدی تحصیلی و یادگیری زبان انگلیسی بررسی و تحلیل شدند. نتایج مطالعات نشان می دهد که خودکارآمدی بالاتر با افزایش انگیزش درونی، پایداری در انجام تکالیف، مشارکت بیشتر در فعالیت های کلاسی، کاهش اجتناب از تکالیف دشوار و بهبود مهارت های زبانی همراه است. همچنین دانش آموزانی که از خودکارآمدی بیشتری برخوردارند، در مواجهه با دشواری های یادگیری زبان انگلیسی عملکرد سازگارانه تری نشان می دهند. بر این اساس، تقویت خودکارآمدی تحصیلی می تواند به عنوان یکی از راهبردهای موثر در ارتقای کیفیت یادگیری و عملکرد دانش آموزان در درس زبان انگلیسی مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی تحصیلی ، یادگیری زبان انگلیسی ، عملکرد تحصیلی ، انگیزش تحصیلی ، دانش آموزان