اقدام پژوهی :چگونه توانستم با به کارگیری راهبردهای حمایتی آموزشی،مشارکت کلامی ویادگیری یک دانش آموز کم حرف دارای ضعف پایه ای را بهبود ببخشم

مشارکت کلامی و یادگیری فعال از مولفه های اساسی موفقیت تحصیلی دانش آموزان به شمار می آیند، با این حال برخی دانش آموزان کم حرف دارای ضعف پایه ای، به دلیل اضطراب عملکرد، ترس از اشتباه و تجربه های تحصیلی ناموفق، از مشارکت فعال در کلاس درس بازمی مانند. پژوهش حاضر با هدف بررسی چگونگی بهبود مشارکت کلامی و یادگیری یک دانش آموز کم حرف دارای ضعف پایه ای، از طریق به کارگیری راهبردهای حمایتی آموزشی انجام شد. این پژوهش از نظر روش، کیفی و با رویکرد اقدام پژوهی اجرا گردید. داده ها از طریق مشاهده های کلاسی، یادداشت های میدانی معلم، بررسی تکالیف و گفت وگوهای غیررسمی گردآوری و به صورت توصیفی–تفسیری تحلیل شدند. نتایج نشان داد که ایجاد محیطی امن و حمایتگر، استفاده از روش های تدریجی و کم فشار، بهره گیری از ابزارهای غیرکلامی مانند دفترچه ارتباطی و به کارگیری فعالیت های بازی محور، موجب افزایش مشارکت کلامی، کاهش اضطراب عملکرد، بهبود مهارت های خواندن و نوشتن و افزایش انگیزه یادگیری دانش آموز شد. یافته ها نشان می دهد که راهبردهای حمایتی آموزشی می توانند به طور موثری زمینه مشارکت فعال و یادگیری عمیق دانش آموزان کم حرف دارای ضعف پایه ای را فراهم کنند. نتایج این پژوهش می تواند راهنمایی عملی برای معلمان در طراحی مداخلات آموزشی حمایتگر در کلاس درس باشد.

کلیدواژه ها:

اقدام پژوهی ، راهبردهای حمایتی آموزشی ، مشارکت کلامی ، دانش آموز کم حرف ، ضعف پایه ای ، محیط امن یادگیری