اقدام پژوهی :چگونه توانستم با برگزاری کارگاه های خودتنظیمی و مدیریت مصرف گوشی همراه، میزان وابستگی به فضای مجازی و افت تحصیلی دانش آموزان پایه یازدهم دبیرستان پسرانه را کاهش دهم؟

پژوهش حاضر با هدف کاهش استفاده افراطی از گوشی همراه و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان پسر پایه یازدهم یک دبیرستان دولتی در منطقه ۵ تهران انجام شد. جامعه آماری شامل ۳۲ دانش آموز بود که بر اساس گزارش معلمان و والدین، روزانه بیش از ۵ ساعت از گوشی همراه استفاده می کردند و این مسئله با افت نمرات، کاهش تمرکز در کلاس و اختلال در خواب همراه بود. داده ها با استفاده از پرسشنامه اعتیاد به گوشی همراه، مصاحبه با دانش آموزان و والدین، و بررسی معدل نوبت اول گردآوری شد. یافته ها نشان داد که عوامل اصلی این مشکل شامل نیاز به تعلق در شبکه های اجتماعی، فرار از فشارهای تحصیلی، و نبود مهارت مدیریت زمان است. بر این اساس، ۶ جلسه کارگاه گروهی خودتنظیمی با محوریت مدیریت زمان، تنظیم الگوی مصرف، و جایگزینی فعالیت های مفید طی ۶ هفته اجرا شد. نتایج پس آزمون نشان داد که میانگین زمان مصرف روزانه گوشی از ۵.۲ ساعت به ۲.۸ ساعت کاهش یافت، معدل تحصیلی از ۱۵.۳ به ۱۷.۱ افزایش پیدا کرد، و شکایات والدین درباره اختلال خواب و پرخاشگری کلامی نیز کاهش یافت. نتایج این پژوهش نشان می دهد که مداخلات گروهی مبتنی بر خودتنظیمی می توانند رویکردی موثر برای مدیریت مصرف افراطی گوشی همراه در نوجوانان باشند.

کلیدواژه ها:

اقدام پژوهی ، اعتیاد به گوشی همراه ، خودتنظیمی ، پایه یازدهم ، منطقه ۵ تهران ، مشاوره مدرسه