اقدام پژوهی : چگونه توانستم عملکرد تحصیلی دانش آموز دوقلوی کلاس سوم را با افزایش خودکارآمدی و اعتماد به نفس بهبود بخشم؟

پژوهش حاضر با هدف رفع مشکل افت عملکرد تحصیلی و کاهش رفتارهای اجتنابی در یکی از دانش آموزان (دوقلو) که در سایه همزاد خود قرار گرفته بود، انجام شد. مشاهده های اولیه و ارزیابی های مقدماتی نشان داد که دانش آموز مذکور به دلیل مقایسه های اجتماعی مداوم و تجربه شکست های مکرر، دچار «ذهنیت ثابت» و کاهش شدید «خودکارآمدی» شده است؛ به طوری که با بروز چالش های درسی، از طریق اجتناب و بی تفاوتی واکنش نشان می داد. از منظر نظری، این وضعیت تحت تاثیر پدیده «درماندگی آموخته شده» و اثرات منفی مقایسه رو به بالا با همزاد قرار داشت.در این اقدام پژوهی، روش [مورد-پژوهی ] به کار گرفته شد. مداخله طراحی شده بر پایه دو محور اصلی «تغییر ذهنیت از ثابت به رشد» و «بازسازی منابع خودکارآمدی» استوار بود. اقدامات عملی شامل [مثلا: بازسازی بازخوردهای کلامی، استفاده از تکنیک خرد کردن تکالیف (Task Chunking)، آموزش استراتژی های مقابله ای و جلسات مشاوره فردی برای تغییر نگرش نسبت به خطا بود.یافته های حاصل از [ مشاهده مستقیم، پرسشنامه ، بررسی کارنامه] نشان داد که پس از اجرای مداخله، [مثلا: میزان مشارکت فعال دانش آموز در کلاس افزایش یافته، سطح اضطراب تحصیلی کاهش یافته و نگرش وی نسبت به خطا از «شکست» به «فرصت یادگیری» تغییر یافته است]. در نهایت، این پژوهش تاکید می کند که با مدیریت تعاملات محیطی و تقویت باورهای شناختی، می توان شکاف عملکردی ناشی از مقایسه اجتماعی را در دوقلوها به حداقل رساند.

کلیدواژه ها:

دوقلوها ، عملکرد تحصیلی ، پایه ی سوم ، خود کارآمدی ، اعتماد به نفس