بررسی نقش ورزش دانش آموزی در پیشگیری از آسیب های اجتماعی و مدیریت رفتارهای پرخطر

هدف پژوهش حاضر، واکاوی نقش ورزش دانش آموزی در پیشگیری از آسیب های اجتماعی و مدیریت رفتارهای پرخطر نوجوانان است. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و مرور ادبیات علمی، به بررسی ابعاد مختلف فعالیت بدنی در مدارس می پردازد. یافته ها نشان می دهند که مشارکت سازمان یافته در ورزش دانش آموزی، از طریق بهبود نیم رخ روان شناختی، تخلیه رفتارهای هیجانی مخرب، تنظیم انتقال دهنده های عصبی و ارتقای مهارت های اجتماعی، نقش تعدیل کننده ای در کاهش گرایش به مصرف مواد، بزهکاری و خشونت ایفا می کند. ورزش نه تنها فرصتی برای غنی سازی اوقات فراغت است، بلکه با تقویت عزت نفس و خودکنترلی، سدی دفاعی در برابر بحران های هویتی و اجتماعی نوجوانان ایجاد می کند. در نهایت، توجه به مدیریت ورزشی در مدارس و ارتقای کیفیت برنامه های تربیت بدنی، نقشی حیاتی در سیاست گذاری های کلان حوزه پیشگیری از رفتارهای مخاطره آمیز دارد. پیشنهاد می شود برنامه ریزان آموزشی با سرمایه گذاری بر زیرساخت های تربیت بدنی، فضای پرنشاط تری برای تعاملات اجتماعی مثبت دانش آموزان فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

ورزش دانش آموزی ، رفتارهای پرخطر ، آسیب های اجتماعی ، پیشگیری از بزهکاری ، تربیت بدنی