اقدام پژوهی :بررسی و کاهش اختلالات بیش فعالی (ADHD) در دانش آموز پایه دوم ابتدایی مدرسه بهبهانی ۲ اهواز (ناحیه ۴) با رویکرد رفتاری و آموزشی

پژوهش حاضر با هدف کاهش نشانه های اختلال بیش فعالی و کم توجهی در دانش آموز پسر پایه دوم ابتدایی مدرسه بهبهانی ۲ اهواز (ناحیه ۴) انجام شد. روش پژوهش، اقدام پژوهی با رویکرد کیفی–کمی بود. وضعیت موجود از طریق مشاهده مستقیم (۱۰ جلسه)، مصاحبه بدون ساختار با والدین و معلمان، و چک لیست علائم ADHD بر اساس DSM-۵ ارزیابی گردید. شواهد اولیه نشان داد دانش آموز دارای بی قراری شدید حرکتی (میانگین ۱۱ بار بلند شدن از صندلی در هر ساعت)، عدم تمرکز (حداکثر ۵۲ ثانیه توجه پایدار)، قطع مکرر صحبت دیگران، و عملکرد تحصیلی ضعیف (نمرات ۸ تا ۱۲ از ۲۰) است. پس از تحلیل داده ها، عوامل زمینه ای شامل عدم آگاهی والدین، روش تدریس یکنواخت، کلاس شلوغ و فقدان فعالیت حرکتی منظم شناسایی شد. راهکارهای منتخب شامل: ۱) قرارداد رفتاری با سیستم استیکر (توکن اکونومی)، ۲) برنامه حرکتی منظم هر ۲۰ دقیقه، و ۳) همکاری والدین از طریق کارت سبز/قرمز روزانه بود. این راهکارها به مدت ۸ هفته اجرا شدند. شواهد دوم نشان داد زمان تمرکز به میانگین ۴ دقیقه و ۱۵ ثانیه افزایش، دفعات بلند شدن به ۳ بار در ساعت کاهش، و نمرات تحصیلی به ۱۴–۱۷ ارتقا یافت. همچنین گزارش والدین حاکی از بهبود رفتار در خانه بود. ارزیابی نهایی با استفاده از مثلث سازی داده ها و نظر ارزیاب بیرونی، اعتبار بالای یافته ها را تایید کرد. نتیجه گیری می کند که ترکیب تکنیک های رفتاری در مدرسه و خانه می تواند به طور معناداری نشانه های بیش فعالی را در دوره ابتدایی کاهش دهد.

کلیدواژه ها:

: اقدام پژوهی ، اختلال بیش فعالی ، دانش آموز ابتدایی ، مدرسه بهبهانی ۲ اهواز (ناحیه ۴) ، کاهش بی قراری ، بهبود تمرکز.