تاثیر آموزش مبتنی بر فناوری های مجازی و تعاملی با رویکردساختن گرایی بر یادگیری مفاهیم هندسی ریاضی دانش آموزان پایه ششم ابتدایی شهر اصفهان

پژوهش حاضر به تعیین تاثیر آموزش مبتنی بر فناوری های مجازی و تعاملی با رویکرد ساختن گرایی بر یادگیری مفاهیم هندسی ریاضی دانش آموزان پایه ششم ابتدایی شهر اصفهان در سال تحصیلی ۱۴۰۵ – ۱۴۰۴ پرداخته است. روش تحقیق طرح نیمه آزمایشی با پیش آزمون پس آزمون و گروه کنترل و آزمایش بوده است. جامعه آماری این تحقیق دانش آموزان پایه ششم ابتدایی شهر اصفهان بودند که از میان آنها دو کلاس پایه ششم به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. گروه آزمایش تحت مداخله آموزشی مبتنی بر فناوری های تعاملی با رویکرد ساختن گرایی قرار گرفت و گروه کنترل به شیوه سنتی آموزش دید. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون های کلوموگروف-اسمیرنف، لوین، تحلیل کوواریانس چندمتغیری (MANCOVA) و تحلیل واریانس چندراهه استفاده شد. یافته ها نشان داد که آموزش مبتنی بر فناوری های مجازی و تعاملی با رویکرد ساختن گرایی، تاثیر مثبت و معناداری بر یادگیری مفاهیم هندسی دانش آموزان دارد(۰۵/۰>P). مقدار اتا (۳۵۶/۰) حاکی از آن بود که حدود ۶/۳۵ درصد از تغییرات متغیرهای وابسته ناشی از مداخله آموزشی بوده است. همچنین نتایج نشان داد که یادگیری مفاهیم هندسی بر حسب نمره ریاضی سال گذشته دانش آموز تفاوت معناداری دارد؛ اما متغیرهای جمعیت شناختی نظیر تحصیلات و شغل والدین، وضعیت اقتصادی – اجتماعی، دسترسی به فناوری های آموزشی و سابقه استفاده از آنها تاثیر معناداری بر نتایج نداشتند. به طور کلی، نتایج این پژوهش بر اهمیت جایگزینی رویکردهای نوین فناوری محور به جای روش های سنتی جهت تسهیل درک مفاهیم انتزاعی هندسه دانش آموزان تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر فناوری های مجازی و تعاملی ، ساختن گرایی ، مفاهیم هندسی ، دانش آموزان پایه ششم ابتدایی