کاربردهای هوش مصنوعی مولد در فرایند طراحی آموزشی و ارزشیابی اصیل عملکرد فراگیرندگان: چالش ها و چشم اندازها

هوش مصنوعی مولد به عنوان یکی از تاثیرگذارترین فناوری های قرن بیست و یکم، تحولی بنیادین در حوزه طراحی آموزشی و ارزشیابی عملکرد فراگیرندگان ایجاد کرده است. این فناوری با قابلیت های منحصربه فرد خود در تولید محتوای آموزشی شخصی سازی شده، طراحی سناریوهای ارزشیابی اصیل، ارائه بازخورد فوری و شبیه سازی موقعیت های واقعی، افق های تازه ای را پیش روی نظام های آموزشی گشوده است. مقاله حاضر با رویکرد مروری و با هدف بررسی کاربردهای هوش مصنوعی مولد در فرایند طراحی آموزشی و ارزشیابی اصیل عملکرد فراگیرندگان، شناسایی چالش های فرارو و ترسیم چشم اندازهای آینده تدوین شده است. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی مولد در سه حوزه اصلی طراحی آموزشی شامل تولید محتوای چندرسانه ای، شخصی سازی مسیرهای یادگیری، و تسهیل فرایند طراحی آموزشی؛ و در حوزه ارزشیابی اصیل شامل طراحی تکالیف عملکردی، شبیه سازی موقعیت های واقعی، و ارائه بازخورد توصیفی و سازنده، کاربردهای چشمگیری دارد. پژوهش های بین المللی حاکی از آن است که استفاده از این فناوری می تواند به طور معناداری کیفیت طراحی آموزشی را ارتقا داده و ارزشیابی های معتبرتر، منصفانه تر و مرتبط تر با نیازهای دنیای واقعی ایجاد نماید. با این حال، پیاده سازی هوش مصنوعی مولد در طراحی آموزشی و ارزشیابی با چالش های جدی از جمله مسائل اخلاقی و حریم خصوصی، خطر سوگیری الگوریتمی، نابرابری در دسترسی به فناوری، وابستگی بیش ازحد به ابزارهای هوشمند، نیاز به توانمندسازی معلمان، و نبود چارچوب های نظری و دستورالعمل های اجرایی مناسب مواجه است. نتیجه آنکه بهره گیری موثر از هوش مصنوعی مولد در طراحی آموزشی و ارزشیابی اصیل، نیازمند رویکردی متوازن، اخلاق محور و مبتنی بر شواهد است که ضمن حفظ نقش محوری معلم و فراگیرنده، از ظرفیت های این فناوری برای ارتقای کیفیت یادگیری و ارزشیابی استفاده نماید

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی مولد ، طراحی آموزشی ، ارزشیابی اصیل ، بازخورد هوشمند ، شخصی سازی یادگیری