بررسی رابطه توانمندی دیجیتال با کارآمدی تصمیم گیری و نوآوری آموزشی در مدارس ابتدایی شهرستان مه ولات

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه توانمندی دیجیتال مدیران مدارس با کارآمدی تصمیم گیری و نوآوری آموزشی در مدارس ابتدایی شهرستان مه ولات انجام شده است. با گسترش فناوری های نوین و تحول در نظام های آموزشی، توانمندی های دیجیتال مدیران به عنوان یکی از عوامل کلیدی در ارتقای کیفیت مدیریت آموزشی و توسعه نوآوری در مدارس مطرح شده است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی همبستگی است. جامعه آماری شامل ۲۵۰ نفر از مدیران مدارس ابتدایی شهرستان مه ولات بود که با استفاده از فرمول کوکران، ۱۵۲ نفر به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه های استاندارد توانمندی دیجیتال (نصیری، زارعی و قاسمی، ۱۴۰۰)، کارآمدی تصمیم گیری (اسکات و بروس، ۱۹۹۵) و نوآوری آموزشی (یانسن، ۲۰۰۰) استفاده شد. روایی ابزارها با نظر خبرگان تایید و پایایی آن ها از طریق ضریب آلفای کرونباخ (به ترتیب ۰٫۷۷۲، ۰٫۷۳۸ و ۰٫۷۷۷) بررسی و تایید شد. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون خطی تجزیه وتحلیل شد. یافته ها نشان داد که بین توانمندی دیجیتال مدیران و کارآمدی تصمیم گیری (r=۰٫۲۴۴، p=۰٫۰۰۲) و همچنین بین توانمندی دیجیتال و نوآوری آموزشی (r=۰٫۳۲۲، p=۰٫۰۰۰) رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. نتایج رگرسیون نشان داد توانمندی دیجیتال به طور معناداری نوآوری آموزشی (R²=۰٫۱۰۴) و کارآمدی تصمیم گیری (R²=۰٫۰۶۰) را پیش بینی می کند. بر این اساس، توجه به توسعه مهارت های رهبری دیجیتال مدیران و تقویت زیرساخت های فناورانه در مدارس به عنوان راهکارهایی موثر برای ارتقای کیفیت مدیریت آموزشی پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

توانمندی دیجیتال ، رهبری دیجیتال ، کارآمدی تصمیم گیری ، نوآوری آموزشی ، مدیران مدارس