نقش میانجی ذهن آگاهی و ذهنی سازی در رابطه بین سبک های فرزندپروری با سبک های حل تعارض والد-فرزند

پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش میانجی ذهن آگاهی و ذهنی سازی در رابطه بین سبک های فرزندپروری با سبک های حل تعارض والد-فرزند انجام شد. این پژوهش، توصیفی-همبستگی و معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش شامل پدران و مادران ساکن شهر رودسر در سال های ۱۴۰۴ و ۱۴۰۵ بود که ۲۰۰ نفر از آن ها به روش نمونه گیری در دسترس به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه سبک ها و ابعاد فرزندپروری (PSDQ؛ بامریند، ۱۹۷۳)، پرسشنامه پنج عاملی ذهن آگاهی (FFMQ؛ بائر و همکاران، ۲۰۰۶)، پرسشنامه سبک های حل تعارض والد-فرزند (PCCTS؛ اشتراوس و همکاران، ۱۹۹۸) و پرسشنامه کارکرد تاملی (RFQ؛ فوناگی و همکاران، ۲۰۱۶) بود. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از ضریب همبستگی پیرسون و مدل یابی معادلات ساختاری با نرم افزارهای SPSS-۲۶ و AMOS-۲۴ استفاده شد. یافته های همبستگی نشان داد که میان سبک فرزندپروری مقتدرانه، ذهن آگاهی و ذهنی سازی با سبک حل تعارض مبتنی بر استدلال والد-فرزند رابطه مثبت و معنادار وجود دارد اما سبک های فرزندپروری سهل گیرانه و سخت گیرانه با سبک های حل تعارض مبتنی بر پرخاشگری فیزیکی و کلامی، رابطه مثبت و معنادار داشتند (۰۱/۰>P). شاخص های مدل سازی معادلات ساختاری نیز نشان داد که مدل مفهومی پژوهش با داده ها برازش داشته و سبک های فرزندپروری هم به طور مستقیم و به صورت غیرمستقیم از طریق نقش میانجی ذهن آگاهی و ذهنی سازی بر سبک های حل تعارض والد-فرزند اثر دارند (۰۰۱/۰>P). با توجه به یافته های پژوهش می توان نتیجه گرفت که تقویت سبک فرزندپروری مقتدرانه همراه با ارتقای ذهن آگاهی و ذهنی سازی در والدین می تواند به استفاده از شیوه های منطقی تر و سازنده تر در حل تعارض با فرزندان کمک کند. بنابراین طراحی و اجرای برنامه های آموزشی برای افزایش مهارت های ذهن آگاهی، ذهنی سازی و اصلاح سبک های فرزندپروری در والدین می تواند به کاهش تعارض های پرخاشگرانه و بهبود روابط والد–فرزند منجر شود.

کلیدواژه ها:

ذهن آگاهی ، ذهنی سازی ، سبک های حل تعارض والد-فرزند ، سبک های فرزندپروری