اقدام پژوهی: چگونه توانستم با آموزش تاب آوری کنترل خشم دانش آموزان پایه ششم و پنجم را افرایش دهم؟

این اقدام پژوهی با هدف کمک به دانش آموزان برای مدیریت خشم، افزایش تاب آوری و بهبود مهارت های هیجانی در یکی از کلاس های دبستان/متوسطه (محل خودتان را بعدا دقیق وارد کنید) انجام شد. مسئله اصلی، بروز مکرر رفتارهای پرخاشگرانه، درگیری با همسالان، واکنش های افراطی به ناکامی و ناتوانی در بیان مناسب احساسات بود که فرایند یادگیری و روابط کلاسی را مختل می کرد. در گام نخست، برای شناسایی دقیق مسئله و تعیین خط پایه، از مشاهدات نظام مند کلاسی، گفت وگو با دانش آموزان، مصاحبه غیررسمی با والدین، بررسی پرونده های مشاوره ای و ثبت رویدادهای رفتاری به عنوان «شواهد ۱» استفاده شد. سپس با طراحی و اجرای مجموعه ای از مداخلات آموزشی مبتنی بر ذهن آگاهی، مکث آگاهانه، تفکیک هویت از مشکل، آموزش فرمول رنج (درد × مقاومت)، تکنیک های RAIN و P۳ و تمرین های خودآگاهی هیجانی و جرات مندی تلاش شد الگوی مواجهه دانش آموزان با هیجان خشم و موقعیت های تنش زا اصلاح شود. در پایان دوره اجرا، برای ارزیابی اثربخشی مداخلات و گردآوری «شواهد ۲»، از پرسشنامه ذهن آگاهی استاندارد، مقایسه مشاهدات قبل و بعد، گزارش ها و پیام های والدین، بازخورد همکاران و تحلیل نمونه های عینی رفتار دانش آموزان استفاده گردید. یافته ها نشان داد کاهش محسوس در رفتارهای پرخاشگرانه، افزایش توانایی مکث و فکر کردن قبل از واکنش، بهبود مهارت بیان احساسات، رشد همدلی و همکاری در کلاس و در برخی موارد، کاهش چشمگیر علائم وسواس و خشونت مشاهده شد. نتایج حاکی از آن است که رویکرد تلفیقی آموزش ذهن آگاهی و مهارت های هیجانی می تواند روشی موثر، کم هزینه و قابل تعمیم برای ارتقای سلامت روان و کیفیت روابط کلاسی دانش آموزان باشد.