تاثیر روش تدریس معکوس بر اشتیاق تحصیلی و مهارت های فراشناختی دانش آموزان پایه پنجم شهرستان ممسنی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر روش تدریس معکوس بر اشتیاق تحصیلی و مهارت های فراشناختی دانش آموزان پایه پنجم شهرستان ممسنی انجام شد. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی و با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پایه پنجم شهرستان ممسنی بود که از میان آن ها، ۸۰ نفر به روش نمونه گیری هدفمند از دو مدرسه ای که پژوهشگر در آن ها مشغول به کار بود، انتخاب شدند. سپس آزمودنی ها در دو گروه آزمایش و کنترل، هر کدام ۲۰ نفر، قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه اشتیاق تحصیلی ویگا (۲۰۱۶) و پرسشنامه مهارت های فراشناختی شاطریان محمدی (۱۳۸۶) بود. تعیین روایی پرسشنامه با روش اعتبار محتوایی و نظر خبرگان انجام شد. پایایی پرسشنامه ها با محاسبه ضریب آلفای کرونباخ بترتیب ۸۰۵/۰ و ۷۸۲/۰ مورد تایید قرار گرفت. پس از اجرای پیش آزمون، گروه آزمایش طی ۱۰ جلسه دو ساعته تحت آموزش با رویکرد تدریس معکوس قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل آموزش معمول را دریافت کرد. در پایان، پس آزمون از هر دو گروه اجرا شد. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که روش تدریس معکوس بر اشتیاق تحصیلی و مهارت های فراشناختی دانش آموزان تاثیر مثبت و معناداری دارد. همچنین نتایج نشان داد که میزان تاثیر این روش در دانش آموزان دختر و پسر تفاوت معناداری ندارد. بر این اساس، می توان نتیجه گرفت که تدریس معکوس به عنوان روشی فعال و دانش آموزمحور، می تواند زمینه بهبود برخی از پیامدهای آموزشی و شناختی دانش آموزان را فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

تدریس معکوس ، اشتیاق تحصیلی ، مهارت های فراشناختی ، دانش آموزان پایه پنجم ، شهرستان ممسنی